معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٠

فهرست نوادر لغات و تعبيرات

زرده : خلط صفرا .

« سبزك دنيا مخور تا زرده برنه‌اندازى » ( ص 270 ) .

زنينه : جنس زن .

« زنينه‌اش فرستاد و گفت سلام من ببر » ( ص 278 ) .

زوبعان : بفتح اوّل و ثالث و سكون ثانى جمع زوبع كه گويند شيطانى است .

« و اين همه حيلهء زوبعان است » ( ص 183 ) .

زوبعى : شيطنت و حيلت‌انديشى .

« و خواه گو به زوبعى شناو كن » ( ص 51 ) .

زه يكتايى : نوعى از زه و آن رشته‌ييست ابريشمين كه با تارهاى زر و سيم تابيده بگرد آستين يا گريبان دوزند « باز او را گره مىزنيم همچون انگله گريبان و زه يكتايى » ( ص 105 ) .

زيادتى : مصدر عربى با ياء اسم مصدر فارسى .

« و زيادتى ايمان و زيادتى يقين آنست » ( ص 248 ) .

سبزك : حشيش ( لغتى در سبزه ) صراحى شراب از آبگينهء سبز ، و ممكن است ترجمهء خضرا باشد بمعنى تره‌بار و سبزه « سبزك دنيا مخور تا زرده برنه‌اندازى » ( ص 270 ) .

سپس‌رو : پيرو و تابع .

« چون دوستدار و سپس رو نبى شوند اللّه به بركت آن نبى ايشان را از اهل توحيد و معرفت و اهل بهشت دارد » ( ص 382 ) .

سپيدكاخ : كنايه از قبر .

« چون وقت سپيد كاخ سپس مرگ بيايد آنگاه برها برگيرى از پنج نماز كه گزارده باشى » ( ص 116 ) .

سپيده : سفيدآب كه زنان بر روى مالند .

« و روى را به سپيده و غازهء نياز و اخلاص بياراى » ( ص 96 ) .

ستاره‌بار : گريان و اشكريز .