معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٥

فهرست نوادر لغات و تعبيرات

آنها : جمع آن و بجاى آنان مستعمل است .

« آنها كه ابلهانند عزم عزايم مىكنند » ( ص 76 ) .

و در مجالس سبعه ( چاپ اسلامبول ، ص 79 ) اين بيت آمده است :

آنها كه ربودهء الستند * از عهد الست باز مستند

و سنايى راست :

او بجز كارساز جانها نيست * نكند بر تو ظلم از آنها نيست

( حديقه بتصحيح آقاى مدرّس رضوى ، ص 75 )

و نظير آن لفظ « اين‌ها » است در بيت ذيل .

اى شير تو از دهانه دندان بنماى * كاينها همه در دهان شيرند ز بيم

( طبقات ناصرى چاپ كابل ، ص 431 ) .

آيان : صفت از آمدن .

« دست و پاى تو كه روانست و آيان است بر يكى خطرت » ص 323 .

اديب‌رفتگان : جمع اديب رفته بمعنى مدرسه ديده و تعليم‌يافته .

« و فصاحت و بلاغت مر اديب رفتگان را آموختن گرفت » ( ص 303 ) .

از بهر : موجب و سبب و غرض .

« و هيچ كارى نباشد و هيچ از بهرى نباشد و آن از بهر محبوبست » ص 103 « و از بهرهاى طلب در من ظاهر گردان » ( ص 212 ) .

« همه كارهاى اللّه نه از بهرست بلكه به حكمتست » ( ص 292 ) .

استوار : استوارى ( صفت بمعنى اسم مصدر ) .

« و به لطافت كدام لعاب اين ابريشم را استوار داده است » ( ص 73 ) .

افسوس دارندگان : جمع افسوس‌دارنده بمعنى مسخره‌كننده و مرادف مستهزئين .

« و به بسيارى ملامت‌كنندگان و افسوس دارندگان ننگرند . » ( ص 222 ) .

افكنده : مدفوع .

« مثلا فرخج‌تر چيزى از افكندهء آدمى بتر نيست و او غذاى سگست و گاو است . . .