معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٤

فهرست نوادر لغات و تعبيرات

167 ، 170 ، 192 ، 201 ، 210 ، 226 ، 232 ، 235 ، 256 ، 264 ، 266 ، 284 ) .

آزادى : شكر و سپاسگزارى .

« گفتم اى اللّه شكر و آزادى و ستودن همه اجزاى عالم‌تر است » ( ص 111 ) .

آس كرده : نرم و آرد كرده .

« كه اين معانى را ازين دستاس آس كرده برون مىآرد » ( ص 361 ) .

آسيب : مماسّه و برخورد .

« آخر اگر وجود با ايجاد نيارامد چگونه در وجود آيد و چگونه با او آسيب دارد » ص 128 « و اين افكار و اخطار تو هميشه آسيب مىزند باللّه و با او آرام مىگيرد » ص 132 « گويى آن عجب زندگى بود كه آسيب به اجزاى او كرد و زنده گردانيدش » ( ص 140 ) .

آشلغ : مطبخ و آشپزخانه مركب از فارسى « آش » ولغ ادات نسبت و اتّصاف در تركى .

« و آشلغ شجر يعنى مطبخ شجر از خود آبادان نشود » ( ص 85 ) .

« مىگفتم كه آشلغ دوست يعنى مطبخ يكى از آن ديو و يكى از آن فرشته هركه اين آشلغ را داشت كه از آن ديو است هرگز آن آشلغ را كه از آن فرشته است نبيند » ( ص 205 نيز ص 206 ، 252 ) .

آشلغى : مطبخى .

« نان سفره‌ايست كه آشلغيان سراى جهان بفرمان خداوند ابروباد و آتش و وسايل ديگر را پيش تو افكنند » ( ص 427 ) .

آمرزى : آمرزش و غفران .

« نشان آمرزش آنست كه دل تو رقتى يابد » ( ص 42 ) .

آموخته : خوگرفته ، معتاد و خوگر .

« هماره با ما بوده‌اى و آموخته با كار ما بوده‌اى » ( ص 293 ) .

آميغ : آميزش و معاشرت .

« ايشان را با اهل هنر آميغى داشتندى » ( ص 237 ) .