معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٥

موارد اختلاف نسخهء چاپ شده با نسخهء اياصوفيا

ص 117 سطر 16 - هر كسى را در كوى جود قرار بايد گرفتن و در كوى اعدا

ص 117 سطر 17 - با آتش سازد

ص 117 سطر 17 - سر بمنظر مگشاى

ص 118 ص 118 سطر 1 - تا پرخاك نشود

ص 118 سطر 2 - پيوسته باشى

ص 118 سطر 6 - گفتم چو غنودن

ص 118 سطر 7 - و جمادى و نامى

ص 118 سطر 12 - گفتم كه اين خاك كه در ميان شيشهء فلك است

ص 118 سطر 20 - و با صورت تيره سيرت نور دارد و با پوسيدگى تربيت دارد

ص 118 سطر 21 - اين‌چنين آمد تا لاجرم

ص 119 ص 119 سطر 1 - و معنى آتش غالب بر آب آمد

ص 119 سطر 5 - پس جنگ تو آن‌وقت باشد

ص 119 سطر 8 - نيفزايد و اگر تو خود را خوش‌آمدهء مايى خود را

ص 119 سطر 10 - شستى كه نه از بهر خلقان باشد

ص 119 سطر 11 - خاص از بهر تعظيم فرمان رحمان

ص 119 سطر 13 - عجب است كه تو روى بر خاك مىنهى از بهر

ص 119 سطر 16 - از ميان خاشاك و سبزه چنان

ص 119 سطر 19 - همچون من كسى

ص 119 سطر 20 - و از من همه نمايش است ( نمودن ندارد )

ص 120 ص 120 سطر 6 - بيرون مىآيند

ص 120 سطر 7 - چو اين‌چنين رهزنان

ص 120 سطر 10 - مىروند باحتمال و به سفرهاى با خطر مىروند باحتمال و تحمل مىكنند

ص 120 سطر 13 - و ازين بهتر برون آرند

ص 120 سطر 14 - اى آدمى همه زيركيها ( گفتم ندارد )

ص 120 سطر 18 - روح كلمه حقيه آدميت را بر مىگيرد

ص 120 سطر 20 - و خاك را پناه مىسازى

ص 120 سطر 23 - در هوا كردن و خاك را

ص 121 ص 121 سطر 1 - از وى ناچيز مىتوانيم كردن و او را حيوان يا عرصه

ص 121 سطر 10 - عدم نكند پس متصور

ص 121 سطر 11 - ( و صيرورة الانسان شيئا آخر ندارد )

ص 121 سطر 15 - تشبيه و تصور دارد

ص 121 سطر 17 - حقيقت مردم همين سخن

ص 121 سطر 18 - و شكوفه كه مىشكفد

ص 122 ص 122 سطر 1 - و چيزى نجنبد و زنده نباشد

ص 122 سطر 9 - بر سر آن بود تا آن آب را

ص 122 سطر 10 - شكارداران قضا

ص 122 سطر 11 - تو آنجا هيچ مشار اليه

ص 122 سطر 12 - و حرير خضر را از بر و بنا گوش

ص 122 سطر 14 - ما او را جوان‌تر و تازهء نوعروس

ص 122 سطر 16 - اكنون هر فايده

ص 122 سطر 20 - به خدمتكارى باادب