معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٦
فصل 194
دارند تا از آن خانه برحذر باشند و اساسى ننهند و آن نشان خذلان باشد كه وى را قرار دهند بكام روايى وَ النَّازِعاتِ غَرْقاً « 2 » قسم به كشندگان جان كافر به سختى كه چون از كالبد جدا مىشود و كشندش به سختى كه در پيش رنج و ظلمت مىبيند و خوشيها از پس مانده هرچند خوش‌تر بوده باشد جان او را رنج بيش باشد وَ النَّاشِطاتِ نَشْطاً « 3 » گشايندگان گره جان مؤمنان به‌آسانى كه هرچند جان مؤمن از كالبد جدا مىشود راحت بيشش مىبيند كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ « 4 » همه رونده‌اند اگر نه اميد زاد راه آخرت بودى حيلت دنيا به هيچ‌چيز نه ارزيدى اگر كسى را مخيّر كنند ميان شكر خاييدن يك ماه و پنج روز درد دندان آن يك‌ماهه شكر را نخواهد پس راحت در حيات جز مسافر راه آخرت را نباشد وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ « 5 » يعنى بار ديگرتان هست كنم كه هست‌كننده باقيست هر دمى از عمر بىبدليست زنهار تا با نغوصت و با ناموافقى باد ندهى و نگذرانى .
مؤذن صلا گفت گفتم معلوم شد كه سبب خلاصى از بلاها دعا و زاريست و رسيدن بدولتها دعاست اكنون در حال خود نظر كن اگر مرده‌دل و مرده اجزا باشى نوحه‌گرى به حضرت اللّه آغاز كن و هر جزوت بر تن خود زارى آغاز كند به حضرت اللّه و اگر زنده‌دل باشى و زنده اجزاهاى و هوا عاشقانه در حضرتش درمى ده و خدمت مشتاقانه بجاى مىآر خويشتن را بر گراى و بنگر كه پشتوارهء تن خود را از بهر كى مىكشى از بهر دوستى خود يا از بهر كسى ديگر ، نان و آب و شهوت راندن پاره بر زدن اين جوال است ، مقصود اگر ازين جوال‌كشى همين پاره بر زدن و دوختنست عاقلى نيست متاعهايت نگاه مىدار تا برون نه‌افتد از گوش و چشم و دل و گرده اگر بر سبيل كفران مىبرى به آتشى مىبرى تا بسوزى و اگر مىدانى كه سرمايهء كسى ديگرست بفرمان و دوستى او مىبرى دزدوار مبر كسبهاى حلال دكانهاى اللّه است بفرمان اللّه بر آنجا مىنشين و كسبى مىكن و حرامها دكانهاى اللّه است و ليكن تو بدزدى « 1 » بدانجاى
( 2 ) قرآن كريم ، سورهء 79 ، آيهء 1 . ( 3 ) قرآن كريم ، سورهء 79 ، آيهء 2 . ( 4 ) سورهء 55 ، آيهء 26 . ( 5 ) سورهء 55 ، آيهء 27 . ( 1 ) - اصل : ندردى .