رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٨٢٦
معز الدوله احمد بن بويه ديلمى
ياقوت حاكم سابق شيراز است كه نزد او امانت گذشته بود فى الحال از بيم جان سوگند بر زبان آورد كه و اللّه اى امير از مال ياقوت زياده از دوازده صندوق نزد من نيست و هنوز ندانسته‌ام كه ميان آن صندوقها چيست عماد الدوله فرمود صندوقها را حاضر نمودند چون در صناديق را گشودند سيصدهزار دينار « 1 » نقد و جنس ظهور نمود .
بعد از اين لطائف غيبى خزاين و دفاين يعقوب بن ليث و عمرو بن ليث كه پادشاهان فارس و عراق و خراسان بودند بدست افتاد و كار او از درجهء امارت به مرتبه سلطنت نهاد يك‌بارگى بلوازم سلطنت قيام نموده حسن و احمد برادران خود را به جهان‌گيرى روان فرمود و خود شيراز را دار الملك ساخت تا آنكه در سنه سيصد و بيست و هشت لواى عزيمت بصوب آخرت برافراخت چون فرزندى بجز عضد الدوله پسر برادرش نداشت لاجرم او را به وليعهدى گذاشت
ركن الدوله حسن بن بويه ديلمى
ركن الدوله حسن بن بويه ديلمى
وى بر اصفهان و كاشان و قم و قزوين و رى استيلا يافت وشمگير همواره بحرب و قتال او مىشتافت تا آنكه در آخر عمر لشگر بىمر فراهم آورد و ركن الدوله از وى انديشناك گشته در آن اثنا ناگاه در شكارگاه اسب وشمگير از گرازى رميده او را بر زمين انداخت و هم از آن راه در عدم منزل ساخت ، ابن عميد وزير ركن الدوله كه سرآمد فضلاى دهر بود در صدر فرامين كه به اطراف ارسال مىنمود اين عبارت را نوشت كه الحمد لله الذى يكفى بالوحوش عن الجيوش « 2 » - و ركن الدوله در سنه سيصد و شصت و شش رايت عزيمت بعالم آخرت برافراشت و سه پسر بل سه نيك‌اختر به يادگار گذاشت : مؤيد الدوله ، عضد الدوله ، فخر الدوله .
معز الدوله احمد بن بويه ديلمى
معز الدوله احمد بن بويه ديلمى
گويند در هنگام تسخير كرمان يك دستش را انداخت « 3 » لهذا مشهور به اقطع گشت بالاخره كرمان و خوزستان را مسخر كرد آنگاه روى توجه بدار السلام بغداد آورد و منصب اميرالامرائى بغداد به دو متعلق گشت در سنه سيصد و پنجاه و يك در كنار عمارت بغداد نوشت كه لعن الله معاوية بن ابى سفيان و من غصب فاطمة فدكا و من اخرج
( 1 ) - نسخه : سيصد دينار . ( 2 ) - يعنى سپاس خدائى را كه بازدارد سپاهيان دشمن را به جانوران درنده ( 3 ) - كذا - ظاهر : انداختند