رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٠

علاء الدين محمد بن حسن ناصر محتشم

قايم شود كه مردم به خدا رسيده تكاليف شرعيه مرتفع گردد اين معنى عبارت از قيامتست آن حضرت در زمان امامت خود خلق را به خالق و اصل ساخت و رسوم شريعت را برانداخت گفت من امام زمانم خلق را به حق رسانم و تكليف زمان قديم براندازم الحال قيامتست بايد كه مردم باطنا با خدا باشند و ظاهرا هرطور خواهند رفتار كنند بعد از تقرير اين گونه كلمات از منبر فرود آمده افطار كرد و بدستور عيد به شادى و طرب و لهو و لعب بسر آورد و در سنه پانصد و هفتاد و هفت بضرب كارد حسن بن نامور درگذشت .

جلال الدين حسن بن محمد

او دين پدر نگرفت و مذهب اهل سنت پذيرفت مخالفين اسماعيليه او را نومسلمان مىگفتند در غزاى گرجستان با سلطان جلال الدين همراه بود در ماه رمضان در سنه ششصد و هيجده فوت شد .

محمد بن جلال الدين

جمعى را كه هم مشرب پدرش بودند بكشت و شيوهء جد را پيش گرفت بعد از پنج سال بىمشورت طبيبى فصد كرده خون بسيارى از او برفت علت ماليخوليا بر وى مستولى گشت و هم بدان علت درگذشت آن گروه مىگويند كه زمرهء انبياء و اولياء از عيوب جسمانى سالم نتوانند بود چنان كه موسى الكن بود و شعيب نابينائى ديد و ايوب آن‌همه زحمت كشيد .

علاء الدين محمد بن حسن ناصر محتشم

در نه سالگى قايم‌مقام پدر گرديد كتاب اخلاق ناصرى را خواجه محقق طوسى بنام او تاليف فرموده ، در زمان علاء الدين از مشايخ روزگار شيخ جمال الدين كيلى بود در قزوين بارشاد عباد اشتغال مىنمود علاء الدين او را تعظيم نمودى و همواره بر اهل قزوين منت نهادى و گفتى اگر شيخ در آن بلده نبودى خاك قزوين را در توبره كرده بالموت آوردمى ، حسن مازندرانى وى را بقتل رسانيد .