رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٦٦٣
مقال در بيان ذوق المتالهين بطور اجمال
عريان ز لباس خودپرستى * وارسته ز جبه و كلاهيم
نى در پى ملك و مال دنيا * نه در غم لشكر و سپاهيم
همواره بمسند قناعت * در كشور فقر پادشاهيم
سباح ببحر همچو ماهى * سياح بر آسمان چو ماهيم
گريان بسحر چه شمع خندان * چون گل ز نسيم صبحگاهيم
داريم اميد عفو هرچند * مستغرق لجهء گناهيم
چون نور على مسافران را * بر درگه دوست خضر راهيم
و له ايضا
به ياد ساغر كامم لبالب كن ز مى ساقى * كه بر لب آمده جانم ز سالوسى و زراقى
بياور راح روح‌افزا و چندان ده مرا ساغر * كه بى خود گردم و يابم ز قيد هستى اطلاقى
ز اشراقى و مشائى چه مىپرسى بياور مى * كه اندر كيش سرمستان چه مشائى چه اشراقى
تو را زيبد كه از خوبان زنى لاف خداوندى * كه همچون ابرويت جانا به خوبى در جهان طاقى
ز جام وصلش اى ساقى شراب روح بخشم ده * كه هستم قالبى بىجان ز مهجورى و مشتاقى
هنوز از عالم فانى برون ننهاده‌ئى گامى * برو زاهد چه مىدانى تو سر عالم باقى
بجز نور على اكنون كه همچون مغربى گويد * انا الشمس التى طلعت هو الانوار اشراقى
مقال در بيان ذوق المتالهين بطور اجمال
مقال در بيان ذوق المتالهين بطور اجمال
شيخ ما أدام اللّه بركاته مىفرمايد كه اين طايفه وجود را واحد مىدانند و موجود را متعدد و اين طريقه را بذوق المتألهين منسوب ساخته‌اند و بنابراين مذهب انبساط و عروض وجود و مخالطه او با تعينات لازم نمىآيد ، مير سيد شريف جرجانى و ملا جلال دوانى و قاضى نور اللّه شوشترى اين قول را اختيار نموده‌اند و شيخ بهاء الدين عاملى در كشكول و محقق خفرى و مولانا احمد اردبيلى در حاشيه الهيات و غير ايشان اختيار اين قول را فرموده‌اند و همين قول را به محى الدين عربى در شرح مفتاح الغيب در مجالس المؤمنين نسبت داده‌اند بلكه صدر المحققين در اسفار گفته است كه اكثر اشخاص كه