رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٦٦٢

العارف بالله نور على شاه قدس سره

و له ايضا

زاهد از تزوير تا كى گسترى دام هوس * شاه‌باز دست شاهم كى شود صيد مگس

محمل آن مه در اين منزل عبث ننمود روى * سالها در سينه‌ام ناليد دل همچون جرس

گل‌عذار من ميان گلعذاران جهان * چون گل نشكفته باشد در ميان خار و خس

دور باشى گر ندارم پس من ديوانه را * هىهى و هيهاى طفلان دور باش پيش و پس

تا شده نور على طالع مرا از بام دل * گردد از نور دلم خورشيد تابان مقتبس

و له ايضا

توئى جان و توئى جانانه دل * توئى ساكن ميان خانه دل

منور باشد اى ساقى مدامم * ز عكس طلعتت پيمانه دل

دمى از غلغل مىهاى « 1 » وصلت * تهى هرگز نشد خمخانهء دل

چنان شمع رخت در دل برافروخت * كه شد فانوس تن پروانه دل

خيال گنج مهر جان‌فزايت * گرفته سربه‌سر ويرانه دل

مرا نور على شد مهر تابان * شده روشن ز بام خانه دل

و له ايضا

موج بحر و كشتى و طوفان منم * گوهر درياى بىپايان منم

تا گشايم ديده بر ديدار خويش * جلوه‌گر در چشم اين و آن منم

در تن جانان منم جان اى عزيز * چه تن و چه جان كه جان جان منم

عاشقان را روز و شب در وصل و هجر * نور و نار و جنت و نيران منم

صاحب‌الامر ديار جان و دل * فاش گويم اندرين دوران منم

تا به عشقش بىسروسامان شدم * عاشقان را خوش سروسامان منم

دم‌به‌دم رندانه چون نور على * فيض‌بخش جمله رندان منم

و له ايضا

ما محو تجلى الهيم * آسوده ز حب مال و جاهيم

محرم بطواف كعبه دل * محرم بحريم لا الهيم

( 1 ) - نسخه : غلغل فيساى