رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٦٥٨

العارف بالله نور على شاه قدس سره

يكى « نور » به تنهائى چون ديوان دويم در ملك اهل تسنن ترتيب نموده بسبب تقيه نور تخلص فرموده است اين اشعار از انفاس قدسيه آن بزرگوار است :

نظم

شرع احمد را بجان مجذوب باش * تخم جذبى در دل مجذوب پاش

شرح حال دام ناسوتى شنو * رشح بال مرغ لاهوتى شنو

كى رهد كى مرغ لاهوتى تو * از شكنج دام ناسوتى تو

تا نگردد جذبه‌اى جاذب ورا * در طريقت پيروى مصطفى

كيست دانى مرغ لاهوتى تو * چيست دانى دام ناسوتى تو

مرغ تو آن روح انسانى بود * دام تو خود نفس حيوانى بود

چون كند مرغ تو آهنگ وصال * برگشايد سوى اصل خويش بال

صورت معنى در آن اعمالهاست * ظاهرى و باطنيش بالهاست

ظاهرى او را دو بال محكم است * در يسار و در يمينش همدم است

در يسارش بال قرآن مبين * سنت پيغمبرش بال يمين

در فضاى صورت از اين بالها * مىكند پرواز در اعمالها

هم دو بال باطنى باشد متين * ذكر و فكرش در يسار و در يمين

در رياض معنى از اين بالها * باشدش طيارى اعمالها

ذكر چبود ياد حق در جان و دل * فكر چبود سير اندر آب و گل

جان و دل مرآت انوار يقين * آب و گل خلق سماوات و زمين

آنچه در آفاق مىباشد عيان * جمله در انفس بود فاش و نهان

و آنچه در آفاق و انفس محتويست * جمله در انسان كامل منطويست

كامل ارچه با همه ملحق بود * ليك از قيد همه مطلق بود

پاى تا سر به سكه باشد باصفا * گشته است آئينه گيتىنما

صورت و معنى عالم سربه‌سر * اندرين آئينه باشد جلوه‌گر

آينه با تست دايم روبرو * عيب تو با تو نمايد موبه‌مو

عيب چبود زنگ مرآت دلت * كز قبايح گشته در دل حاصلت