رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٦٠١

و نيز در نسخه ديگر احوالات سيد نور الدين شاه نعمت اللّه ولى قدس سره اين قسم نوشته شده « 1 »

وفات آن جناب در سنه هشتصد و هفتاد و هفت اتفاق افتاده ، مزار فيض آثار آن بزرگوار در قريه ماهان در غايت اشتهار است تصنيفات خوب و تأليفات مرغوب از آن جناب در روزگار يادگار است من جمله ديوان اشعار و غيره آن جناب قرب نودهزار بيت است غزلى و رباعى تيمنا و تبركا در اين مجموعه ثبت افتاد

غزل :

گفتيم خداى هر دو عالم * گفتيم محمد و على هم

گفتيم نبوت و ولايت * در ظاهر و باطنند همدم

آن بر همه انبيا است سيد * وين بر همه اوليا مقدم

واو ار طلبى طلب كن از نون * وز واو الف بجوى فا هم

در اول و آخرش نظر كن * تا دريابى تو سر خاتم

در عين على نگاه مىكن * مىبين تو عيان جمله عالم

شهباز على است نيك درياب * دانه روح است و دام آدم

رو تابع آل مصطفى باش * نى تابع پور ابن ملجم

كم باد محب آل مروان * هرچند كم‌اند كمتر از كم

بر بيدق ما نشان آل است * ز آنست ولايتم مسلم

بر عرش زديم سنجق خويش * بربسته ز زلف يار پرچم

بىحضرت او بهشت باقى * جامى است وليك خالى از جم

اى نور دو چشم نعمت اللّه * اى مرد موالى معظم

رباعى

آن شاه كه او قسيم نار است و جنان * در ملك و ملك صاحب سيفست و سنان

ملك دو جهان مسخر اوست بلى * آن را بسه نان گرفت و اين را بسنان

آن جناب را چند خليفه بوده مولانا محمود و مولانا شاه داعى اللّه و مولانا نور - الدين آذرى از جمله خلفاء بودند مولانا محمود را به جهت ارشاد و هدايت عباد بولايت دكن ارسال نمود و مولانا شاه داعى اللّه را بولايت فارس ارسال داشت و مولانا نور الدين آذرى را به مملكت خراسان فرستاد و سلسله طريقت آن جناب در اقليم دكن تا حال باقيست و در كشور ايران قريب پنج سالست كه جارى است .