رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٧

ذكر احوال شاه نعمت اللّه ولى قدس سره

سمرقند به حد افناء رسيد امرائي كه ارادت با سيد داشتند مشوش شده پوستين‌ها پوشيده با آذوقه به كوه مذكور رفتند و برف را بريده خود را به مغاره سيد رسانيدند سيد را ديدند بر روى برف نشسته و پيراهنى از نمد پوشيده چنان متذكر است كه عرق بر جبهه‌اش متراكم گرديده و برف از گرمى او آب شده و از اطرافش مىريزد از صحت و سلامتى سيد مسرور شدند و مزيد ارادت ايشان شده مراجعت كردند . و كثرت مريدان سيد به جائى رسيد كه نودهزار سوار از ايلات آن صفحات با سيد بيعت كردند و امير كلال نقشبندى اين معانى را بنا خوب‌تر صورتى بامير تيمور عرض كرده او را متوحش نمود و چنان كه مذكور شد امير تيمور سيد را از توقف سمرقند منع كرد سيد فرمود يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها وَ أَكْثَرُهُمُ الْكافِرُونَ و از سمرقند بيرون آمده به خانه خواجه زكرياى باغى رفته متوقف شده در هفت فرسخى آنجا خانقاه و باغى ساختند و حاصل آن باغ را بر فقراء وقف نمود و قريه تل حله را خريده وقف خانقاه نموده بعد از زيارت امام همام على بن موسى الرضا عليه السّلام يك اربعين در آنجا توقف و عبادت نمود پس بهرات آمده در محله ميرحسينى سادات رحمت اللّه عليه بماند ميرحسينى در سنه هفتصد و بيست و شش رحلت يافته وصيت كرده بود كه در سنه هفتصد و شصت و سه سيدى مرتاض نعمت اللّه نام به اينجا آيد و صبيه‌زادهء من كه دختر سيد حمزه است بطلبد البته بدهيد كه امانت اوست در آن‌وقت سيد نعمت اللّه شصت‌ساله بود كه زن گرفته و سيد برهان الدين خليل اللّه بن سيد نعمت اللّه بعد از هفت سال در كوه بنان كرمان روز جمعه يازدهم شهر شعبان سنه هفتصد و هفتاد و پنج از آن سيده متولد گرديده و متدرجا بكمال رسيد كه جناب سيد در مدحش فرموده

نظم :

خليل اللّه من اى نور ديده * كه مثلت ديده گردون نديده

بمانى يادگار نعمت اللّه * بسا روز و بسا سال و بسا ماه

در ايام توقف در كوه بنان جمعى از اطراف بديدن سيد آمدند از جمله فضلاى شيراز سيد عماد الدين و سيد نظام الدين احمد شرفياب شدند و توبه و تلقين و تعليم ذكر يافتند سيد عماد الدين بهندوستان و سيد نظام الدين احمد و برادرش كه هر دو