رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٨

و له دام علوه فى اتصال النفس بالقلب و القلب بالروح و الروح بالذات و بيان سر استوى على العرش

باب احسان و عطا را بكرم بگشادند * هركس اينجا ز پى ملتمسى مىآيد

غم‌زدائى برسد خاطر هر غم‌زده را * بىكس دل شده را باز كسى مىآيد

بوالعجب بازى شطرنج جهان را بنگر * بيدقى مىرود اينك فرسى مىآيد

زاهدى رو بسوى ميكدهء ما آورد * يا بسر منزل عنقا مگسى مىآيد

عشق سلطان و خرد شحنه بىپا و سرى * شاه پروا نكند گر عسسى مىآيد

خوان احسان ولى نعمت ما هركه بديد * نه فلك در نظرش چون عدسى مىآيد

جان و دل را ز هوا و هوسى پاك كنيد * كه قلندر دل پاك از هوسى مىآيد

ارجعوا فالتمسوا نور على منا * موسى اينجا به اميد قبسى مىآيد

بيدلان شكوه مداريد ز بيداد فلك * كه چه مشتاقعلى دادرسى مىآيد

جان عرش ذات مستعان ، دل عرش جان مستقل * حق مستوى بر عرش جان ، جان مستوى بر عرش دل

دل عرش جان نور على ، جان عرش هو ذات على * از هو شده جان منجلى ، از جان شده دل معتدل

دل عرش روحانى بود ، جان عرش رحمانى بود * اين اول آن ثانى بود ، اين مستقر آن مستقل

جان باشد از حق مستمد ، دل گردد از جان مستعد * جان گشته با حق متحد ، دل گشته با جان متصل

گاه از تجلى خدا ، جان همچو طور منجلى * گاه از فروغ جان ما ، دل همچو كوه مضمحل

جان موسىآسا متسع ، القلب و النفس وسع * نه نفس از دل منقطع ، نه قلب از جان منفصل