رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٩

شرح حديث سؤال كميل بن زياد عن مولانا امير المؤمنين عن الحقيقة

غرق شد در بحر جمع لا تحد * بحر جمع مطلق آن بحر الاحد

جمع مطلق آن‌چنان او را ربود * كه ز فرقش آگهى مطلق نبود

ز آن مى صافى كه بد سر جوش خم * مستيش افزود از خود گشت گم

بىخبر شد از وجود خويشتن * رست يكسر از حجاب ما و من

چونكه غالب گشت بر وى حكم حال * شد كميل و ماند باقى ذو كمال

از ميان شد چون كميل معنوى * شد ضعيفش صورت و معنى قوى

چيست معنى كميل اى برحقم * آن كمال مطلق با رونقم

آن كمال مطلق سلطان كميل * بار ديگر زان امام پاك ذيل

گشت سائل گفت اماما عارفا * خامسا زدنى بيانا كاشفا

اى گزيده ساقى فرخنده‌خو * جام لبريز از مى انعام تو

از ميت سيرابى از دون همتى است * ذوق جامت را نهايت نيست نيست

قال عليه السلام : نور يشرق من صبح الازل فيلوح على هياكل التوحيد

هر كه نوشد از كفت شاها شراب * در طلب آيد الى يوم الحساب

شاه چون ديدش ببحر جمع غرق * بىخبر گرديده از احكام فرق

جانش در بحر احد غرق آمده * آن‌چنان‌كه بى خود از فرق آمده

نشئه جمع احد غالب شده * عين جمعش فرق را حاجب شده

از مقامات و مراتب بىخبر * غرق بحر جمع از پا تا بسر

حكم باطن گشته غالب بر ظهور * بىخبر گرديده از جلوات نور

از شئونات صفات لا يزال * بىخبر مستغرق درياى حال

بر دلش حكم ولايت جلوه‌گر * گشته احكام نبوت مستتر

مر شريعت را حقيقت غالبى * بل طريقت را حقيقت حاجبى