رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٥

شرح حديث سؤال كميل بن زياد عن مولانا امير المؤمنين عن الحقيقة

مطربا يك نغمه ديگر بساز * بهر گوشم پردهء ديگر نواز

تا ز جانم پرده‌ها منشق شود * از مقيد وارهد مطلق شود

بهر جانم پردهء اجلى نواز * بهر ذوقم شربتى احلى بساز

قال محو الموهوم مع صحو المعلوم

چونكه ساقى ديد حرصش بيشتر * ريخت در كامش يكى جام دگر

مطربش در جان چه وجد تازه يافت * ذوق و شوقى بىحدواندازه يافت

تا كه سازد جان او كامل شناخت * بهر سمعش پردهء ديگر نواخت

بار ديگر شاه فياض النعم * در جوابش گفت از روى كرم

كاين حقيقت محو موهوم آمده * كه قرين با صحو معلوم آمده

پرده‌هاى شمس وجه لايزال * كه معبر شد بسبحات الجلال

نيست الا هستى موهوم تو * باش حاضر تا شود معلوم تو

ليس بين ربنا و بيننا * حاجبا يحجبه الا عيننا

شمس حقرا هستى و همى حجاب * ابر واشد منكشف شد آفتاب

صحو چبود انكشاف آن غمام * از رخ شمس منير بىظلام

محو مستى صحو هشيارى بود * اين چه خواب و اين چه بيدارى بود

محو چبود آن فنا اندر فنا * صحو چبود آن بقا اندر بقا

واصلان منزل حق اليقين * جملگى مستان هشيار آفرين

فانى فى اللّه همه بىاختيار * باقى باللّه همه با اقتدار

قال قدس سره : زدنى بيانا

چون كميل از جام ساقى گشت مست * دست ساقى برد خوش او را ز دست

پردهء هستى موهومش دريد * حرص او افزود شوقش شد فريد

باده را اين‌گونه خاصيت بود * هرچه نوشى بيشتر رغبت بود