رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٤

شرح حديث سؤال كميل بن زياد عن مولانا امير المؤمنين عن الحقيقة

رب لا تقهر يتيما خاملا * رب لا تنهر فقيرا سائلا

تو يتيمان را پدر باشى پدر * سائلان را درگهت نعم المقر

نه ز تو محروم سائل نه يتيم * تو كريمى تو كريمى تو كريم

قال : الحقيقة كشف سبحات الجلال من غير اشارة

چون كميل آمد بدرگاه كرم * موج زن شد بحر احسان لاجرم

در جوابش گفت آن بحر نوال * الحقيقة كشف سبحات الجلال

اين حقيقت سر تو كشف الغطاست * انكشاف آمد بگو پرده كجاست

منكشف شد وجه معشوق ستير * انكشافى بىاشارات مشير

منكشف گرديد سبحات جلال * پرده‌هاى وجه شاه لايزال

پرده خورشيد جز انوار چيست * شمس را جز نور او ستار چيست

چون بر آن انوار افتد چشم جان * ذات را تسبيح گويد بىزبان

شاه چون درّ حقيقت خوش بسفت * ز آن سبب انوار را سبحات گفت

چيست آن سبحات انواع شئون * ذات را هم زان ظهور و هم بطون

چيست آن سبحات حق جلوات نور * نور چبود گوش كن عين ظهور

ذات از فرط ظهور و انجلا * دائما اندر بطونست و خفا

چون بطونش را ظهور آمد سبب * لاجرم از آن شئون بوالعجب

مرتضى آن شاه اقليم كمال * كرد تعبيرى بسبحات الجلال

منكشف شد چون حجابات صفا * ديده جان را و لايح گشته ذات

قاصر است آنجا اشارات عقول * خاسر است آنجا عبارات عقول

قال قدس سره : زدنى بيانا

گفت چون بشنيد اين شرح عجيب * با على زدنى بيانا كى اصيب « 1 »

ساقيا يك جرعهء ديگر بده * بس حريصم باده افزونتر بده

( 1 ) - بيان را زياده كن تا راه صواب بيابم