رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٣

شرح حديث سؤال كميل بن زياد عن مولانا امير المؤمنين عن الحقيقة

ساقى مختار مطلق چون منم * باده‌خواران را به راهى روشنم

هرچه خواهم باده بخشم اى عيار * مىچشانم مىدهم بىاختيار

قدرت محض اختيار مطلقم * هم حقم هم با حقم هم بر حقم

باده خوارا تو چه دانى حد من * تو اسيرى بر قبول ورد من

تو چه مجبور منى بىاختيار * تو چه مقهور منى بىاقتدار

در حضور قدرتم اى بىادب * دعوى قدرت كنى ذاك العجب

قال قدس سره العزيز : او مثلك يخيب سائلا

اى سؤالت در حضور شاه فرد * بوى هستى مىدهد نه بوى ورد

ز آتش غيرت چه آن شه گرم شد * موم آتش ديده زان‌رو نرم شد

آن كميل پاكدل مانند موم * گرم شد بگداخت از برد رسوم

رسم عادت بارد و جامد بود * عشق خواهد كز برودت وارهد

آتش عشقش چنان آورد زور * كه برودت رفت و شد گرم حضور

گرم شد چون در حضورى لاجرم * عجز آوردش بدرگاه كرم

قال يا من صرت منك كاملا * مثلك رب يخيب سائلا

من كميلت كاين زمان سائل شدم * ناقصى بودم ز تو كامل شدم

از تو كامل شد كميل معنوى * از تو راشد شد كميل بس غوى

رب من شاها تو ، من مربوب تو * غالبى بر من تو ، من مغلوب تو

عشق تو بر جان من غالب شده * جان من را عشق تو جاذب شده

جذبه‌ات بر جان من آورده زور * كه برودت رفت شد گرم حضور

از تو من گرديده‌ام غرق كرم * ريخته فيضت بجانم دم‌به‌دم

اين كرم را از دل من وامگير * رشح فيض از حاصل من وامگير

مىنگر شاها به اشك سايلم * سائلى را رد مكن اى ذو كرم

قطرهء اشك من آن در يتيم * اوفتاده بر ره چون تو كريم