رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٥٤١

وحشى

تو مو مىبينى و او پيچش مو * تو ابرو او اشارتهاى ابرو

تو لب بينى و او دندان كه چونست * دل مجنون ز شكر خنده خونست

و له ايضا

مزاج عشق بس مشگل‌پسند است * قبول عشق بر طاق بلند است

اسير عشق نبود هر هوسناك * نبندد عشق هر صيدى بفتراك

عقاب آنجا كه در پرواز باشد * كجا از صعوه صيدانداز باشد

گوزنى بس قوى بنياد بايد * كه به روى شير سيلى آزمايد

مكن باور كه هرگز تر كند كام * ز آب جو نهنگ لجه‌آشام

زبان‌دان رموز كيميا كيست * كه گويم حل و عقد كيميا چيست

نه بحث ما در آن امر محالست * كه در اثبات و نفيش قيل و قالست

سخن در كيمياى جسم و جانست * كه گر خود كيميائى هست آنست

بيا زين كيميا زر كن مست را * غنى گردان وجود مفلست را

مراد از كيميا تأثير عشق است * كه اكسير وجود اكسير عشق است

صفات عشق را اندازه‌اى نيست * كجا كز عشق حرف تازه‌اى نيست

مگو نتوان دوباره زندگانى * كه گر عشقت مدد بخشد توانى

و له ايضا

زليخا را چه پيرى ناتوان كرد * گلش را دست فرسود خزان كرد

ز چشمش روشنائى برد ايام * نهادش پلكها برهم چو بادام

كمان بشكستش ابروى كماندار * خدنگ‌انداز غمزه رفتش از كار

لبش را خشكدش سرچشمهء نوش * به كلى نوش‌خندش شد فراموش

در آن پيرى كه صد غم حاصلش بود * هنوز اندوه يوسف بر دلش بود

سر موئى ز عشق او نمىكاست * بجز يوسف نمىگفت و نمىخواست

به مزد آنكه داد بندگى داد * دوباره عشق او را زندگى داد

اگر مىبايدت عمر دوباره * مكن پيوند عمر از عشق پاره