رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٢
ابو المكارم علاء الدوله بن ركن الدولة احمد بن محمد البيابانكى قدس سره
من العجائب
من العجائب
در قرب آن ولايت چشمه‌ايست كه چون قازورات در او اندازند چنان باد برخيزد كه مجموع درختان بشكند و اذيت كلى رساند و چون نجاست را بيرون آرند باد ساكن شود - كسى كه قابل نوشتن باشد از آن ديار مشاهده نشده و در كتب اخبار و تواريخ نيز ديده نگشت .
سمنان
سمنان
شهريست دل‌نشين و مدينه‌ايست مسرت قرين طولش « فح ما » و عرضش « لوما » از بناهاى طهمورث ديوبند ، آبش خوب و هوايش دل‌پسند است مشتمل است به قراى خرم و باغات نزهت توام ، قديم شهرى بزرگ بوده بمرور دهور رو به خرابى نموده اكثر حبوبات و فواكه‌اش ممتاز انار و انگور و انجير و مويز و بادام و فستقش بامتياز است آن شهر در زمين نشيب و فراز اتفاق افتاده اكثر محلاتش گشاده است مردمش نامردمى دارند بسيار بدنهاد و بدكردارند در قديم مردمان نيك از آنجا برخاسته و به زيور كمالات و فضائل آراسته‌اند چنان كه در عهد دولت اولاد امير تيمور صاحب‌قران اكثر وزراء از آن ديار بوده‌اند و قبل از آن نيز اهل عرفان از آنجا ظهور نموده‌اند
راقم حروف چند كس از ايشان را مذكور مىنمايد .
ابو المكارم علاء الدوله بن ركن الدولة احمد بن محمد البيابانكى قدس سره
ابو المكارم علاء الدوله بن ركن الدولة احمد بن محمد البيابانكى قدس سره
اعرف عرفاى زمان و اكمل مشايخ دوران بود در كشف حقايق و شرح دقايق و تكميل ناقصان آن جناب را عديل و نظير نبود در اصل از ملوك سمنان بود و در سن پانزده سالگى خدمت سلطان وقت اختيار نمود تا در يكى از حروب كه سلطان را با اعدا اتفاق افتاد جذبة من جذبات الحق بوى رسيده از صلح و جنگ فراغت يافت بعد از آن در سنه ششصد و هشتاد و هفت بدار السلام بغداد شتافت و در