رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٥١٣

الشيخ الكامل مجدود بن آدم السنائى

هرزه بيند روان بيننده * آفرين جز به آفريننده

هست در وصف او بوقت دليل * نطق تشبيه خدمتى تعطيل

نه بعجز است ديرى و زوديش * نه بصبر است خشم و خشنوديش

آنچه پيش تو بيش از آن ره نيست * غايت فكر تست اللّه نيست

احد است و شمار از او معزول * صمد است و نياز از او مخذول

آن احد نه كه حس شناسد و وهم * آن صمد نه كه عقل داند و ضم

تا ترا از درون شمار شكست * چه يكى گو چه دو كه هر دو يكست

پسرى احوال از پدر پرسيد * كى تو درهاى بسته را چه كليد

گفتى احوال يكى دو بيند چون * من نه بينم از آنچه هست فزون

احول از هيچ كره شمارستى * مه كه بر چرخ دو است چارستى

بس غلط گفت آنكه اين گفته است * كاحول ار طاق بنگرد جفت است

بد و نيك تو بر تو زنده او است * تا بدانى كه دشمنى يا دوست

كرده آخر خداى در هر فن * قوتى را بفعل آبستن

تا چه راه مشيمه بگشايند * ز آنچه گشتند حامل آن زايند

هرچه استاد برنوشت و براند * طفل در مكتب آن تواند خواند

بندگان را كه در قدر حذر است * آن نه ز ايشان كه آن هم از قدر است

به تنت چون روى كه جانت نيست * پاى پس چون نهى كه پايت نيست

خير و شر نيست در جهان كهن * نسبت خير و شر به توست و به من

سوى تو نام زشت و نام نكوست * ورنه محض عطاست هرچه از او است

مرگ اگر چند بد نكوست تو را * مال و ميراث جمله زوست تو را

مرگ اين را هلاك و آن را برگ * زهر اين را قضا و آن را مرگ

گرچه كژدم ز نيش بگزايد * داروى مرهمت به كار آيد

مار اگرچه به خاصيت بدخوست * پاسبان درخت صندل او است

اژدها گرچه عمركاهانست * هم نگهبان گنج شاهانست