رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٥١١

الشيخ الكامل مجدود بن آدم السنائى

پاك شو بر فلك چه ابراهيم * گشته از عقل و جان و تن بيزار

همچو نمرود قصد چرخ مكن * با دو تا كركس و دو تا مردار

از دو بال سريش كرده نشد * هيچ طيار جعفر طيار

كى توان گفت حال عشق بعقل * كى توان سفت سنگ‌خاره بخار

هركه از چوب مركبى سازد * مركب آسوده دان رسانده سوار

سايق و قايد صراط اللّه * نه ز قرآن بدان و نه ز اخبار

جز بدست و دل محمد نيست * حل و عقد خزينهء ابرار

بر خود آن را كه پادشاهى نيست * بر كسانش تو پادشه مشمار

افسرى كان نه دين نهد بر سر * خواهش افسر شمار و خواه افسار

نكند عشق نفس زنده قبول * نكند باز موش مرده شكار

هرچه نز روى دين خرى و خورى * در شمارت كشند روز شمار

بره و مرغ را بدان ره كش * كه به انسان رسند در مقدار

جز بدين ظلم باشد ار بكشد * بىنمازى مسبحى را زار

گرد دنيا مگرد و حكمت جوى * زانكه اين اندكست و آن بسيار

خواجگان بوده‌اند پيش از ما * در عطا سخت و در كرم سيار

اين بخيلان وقت ما همه روز * راح‌خوارند و مستراح انبار

در بن چاه بين سر سرهنگ * بر سر دار بين تن سردار

تا پس از روزگار خواهى ديد * هم سپه مرده هم سپهسالار

در طريقت خود اين ببايد ورد * اول الحمد و آخر استغفار

گر سنائى ز يار بىهمتا * گله‌ئى كرد از او شگفت مدار

آب را بين كه چون همىنالد * مردم از همنشين ناهموار

اين جهان بر مثال مرداريست * كركسان گرد او هزارهزار

اين مر آن را همىزند مخلب * آن مر اين را همىزند منقار

آخرالامر برپرند همه * از همه بازماند اين مردار