رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٨

ميرزا پير محمد بن ميرزا جهانگير بن امير تيمور

گرديد و با ساقيان سمن سيما و دلبران ماه‌لقا هم‌آغوش گشت و صداى ناى و نوش از سپهر برين درگذشت ، بر اهل خرد مخفى نيست كه نهال شراب شبانه و خواب روزانه چه ثمر خواهد داد و صحبت دلبران ساده‌روى و دختران مشكين موى چه گره خواهد گشاد

بيت :

چه سلطان سرانداز باشد ز مى * فتد از سرش بىخبر تاج كى

عارف ربانى در منع مسكرات گفته فى الواقع درّ نصيحت سفته

نظم :

مى صافت نمدفروش كند * بنگ سبزت گليم‌پوش كند

بنگت آن اشتها دهد به دروغ * گرچه ماء العسل بليسى دوغ

مى خيانت كند به نادانى * كه بز ماده را پرى خوانى

دل سياهى دهند و رخ زردى * بهل اين سرخ و سبز اگر مردى

چند گوئى كه باده غم ببرد * هوش بفزايد و الم ببرد

بىغمى شعبه‌اى ز بىدينى است * طرب دخترى ز خودبينى است

بهتر از غم كدام يار بود * كه شب و روز برقرار بود

گرچه غم سوز و غصه كاهست اين * زو برم كاب زير كاه است اين

بت‌پرستى ز مىپرستى به * مردن عاقلان ز مستى به

بر حذر باش ز آب آتش رنگ * نقش او اژدها است تاب نهنگ

ميل اين آتش ار كم است ار بيش * كه درشت آتشى است اندر پيش

باده نوشندگان جام الست * نشدند از شراب دنيا مست

ذوق پاكان بخم مستى نيست * جاه نيكان بكبر و هستى نيست

هرك را عشق او خراب كند * فارغ از بنگ و از شراب كند

گرچه اختر به اختيار تو شد * ورچه شير و فلك شكار تو شد

تو بيكبارگى ز دست مشو * وز شراب غرور مست مشو

در سنه هشتصد و نه پير على يار قصد جان آن شهريار كرده در نواحى شبرغان آن سلطان را بقتل رسانيد مدت حكومتش دو سال بود .