رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٨

منبع الحقائق و الاسرار شيخ فريد الدين محمد بن ابراهيم العطار

او خروشان چو بلبلان بهار * او خروشان چو طبله عطار

ليك طال اللسان هلاك شود * سر دهد آن و گم كند دستار

آنكه كل اللسان شود چه شود * به سلامت بايستد هموار

كم نگردد ز كاكلش يك مو * كم نگردد ز خرقه‌اش يك تار

هرچه گفتم برفت از انصاف * اين سخن در تو اى ملك معيار

غير حق كيست تا سخن گويد * يا خمش برنشيند آن دلدار

گفت انا احمد بلا ميمم * از زبان مبارك مختار

رب ارنى به گوش خود مىگفت * خودبخود كرد حيرت ديدار

باز خود رفت و لن‌ترانى گفت * به هرچه بهر گرمى بازار

ناظر خود خود است و خود منظور * خود تماشا و خود تماشا كار

خود كند ساز هر گناه كه هست * خود كند باز توبه و استغفار

از براى فريب خود خود كشت * جلوه بر قد و بر قدم رفتار

تاب در زلف و وسمه بر ابرو * سرمه در چشم و غازه بر رخسار

رنگ در آب و آب در ياقوت * بوى در مشگ و مشگ در تاتار

خود بود طوطى و خود آئينه * خود بود پيش طوطى آينه‌دار

عاشق خود خود است و خود معشوق * خود طبيب خود است و خود بيمار

خود پيمبر شد و پيام‌آور * گشت خود منكر و نمود اقرار

حمد خود از زبان خود خود گفت * تا كه بر من بشد پذيرفتار

قم باذنى و قم باذن اللّه * هر دو يك نغمه است از لب يار

هر دو را نيست فرق زير و بمى * زير و بم كى زند سر از يك تار

بعد از اين ما و ساقى و لب جوى * بعد از اين ما و يار و بوس كنار

بعد از اين ما و نغمه مطرب * بعد از اين ما و خانه خمار

تو بدين پايه كى رسى هيهات * كه خرت باز مانده از رفتار

بچه معنى انانيت كفر است * هيچ فهميدى اى نكوكردار