رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٦

منبع الحقائق و الاسرار شيخ فريد الدين محمد بن ابراهيم العطار

او به پيش تو ايستاده چه سرو * سر فروبرده‌اى تو نرگس‌وار

سرمه‌اى گر ز نور بى يبصر * بكشى در دو چشم چون زنگار

ز اندرون و برون نشيب و فراز * وز پس و پيش وز يمين و يسار

شاهد لا إله الا هو * پيش تو پرده گيرد از رخسار

كاروان نفخت من روحى * در سراى تو گر گشايد بار

ثم وجه اللّه آيدت به نظر * و هو معكم نمايدت ديدار

اين تماشا چه بنگرى بينى * لمن الملك واحد القهار

همه يك قطره است و اين دريا * همه يك‌دانه است و اين خروار

احد است او اگر تو بشمارى * واحديت رساندت به هزار

اسب و پيل و پياده و فرزين * بر تن واحد آن سپه‌سالار

زاغ و طاوس و مار و مور و مگس * قمرى و بلبل و چكاوك و سار

مىنمايد به چشم احول تو * شتر و اسب و پيل و گاو و حمار

گر تو علم اليقين بدست آرى * سوى عين اليقين بيابى بار

روى حق اليقين عيان بينى * شوى از كائنات برخوردار

محو گردى چنانچه از مستى * نشناسى همين سر از دستار

به همين ديده بنگرى ظاهر * صورت خويش را به صورت يار

پس به خود گوئى وز خود شنوى * ليس فى الدار غيره ديار

عشق اگر در دلت فروزد شمع * روز روشن نمايدت شب تار

گر بال‌وپر كنى پرواز * شاهبازى و جبرئيل شكار

روى بيگانه‌ئى كه مىبينم * آشنائى برآيدم هربار

هر كه اينجا نديد محروم است * در قيامت ز لذت ديدار

من رآنى فقد راى الحق را * ازچه‌رو گفت احمد مختار

من عرف نفسه نمىفرمود * گر نمىديد حيدر كرار

رمز من كان هذه اعمى * نشنوند اين خران ناهنجار