رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٠

( گفتار در بيان اعتقادات صوفيه در وحدت وجود )

و جرى بقدرتك القضاء و مضت على ارادتك الاشياء فهى بمشيتك دون قولك مؤتمرة و بارادتك دون نهيك منزجرة

. پس مجموع من حيث المجموع عوالم و نشآت و ما فيها و ما بينهما به يك امر كن وجودى به غير لفظ و آلت تلفظ كه ناشى از اراده حق سبحانه و تعالى است بلا توهم حدوث در ذات كل فى مقامه موجود مىباشند إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ .

نظم :

آنچه زايد بعالم از امر است * و آنچه گويد نبى هم از امر است

خرد و جان و صورت مطلق * همه از امر دان و امر از حق

آتش و آب و خاك و باد و فلك * ز برش عقل و جان ميانه ملك

همه در تحت امر جبارند * همه بر وفق امر بر كارند

همه مقهور و قدرتش قاهر * صنع او بر ظهورشان ظاهر

كرده يك امر جمله را وادار * همكنان آمدند در پرگار

در كتاب روضة الجنان و غيره از حضرت صادق مرويست كه

يفصل نورنا من نور ربنا كشعاع الشمس من الشمس

. و همچنين از حضرت سرور اولياء على مرتضى مأثور است كه :

بالباء ظهر الوجود و بنقطته تميز العابد عن المعبود و انا نقطة تحت باء بسم الله

. و فرمودهء جناب رسالت مآب

« كنت نبيا و آدم بين الماء و الطين »

در به دو ،

« و لى مع الله وقت لا يسعنى فيه ملك مقرب و لا نبى مرسل »

در عود ، مبين اين مطلب است .

و مضمون فقره اين دعا شاهد مدعا است كه :

آمنت بسر آل محمد و علانيتهم و ظاهرهم و باطنهم و اولهم و آخرهم

. و در دعاى رجبيه مأثور است :

لا فرق بينك و بينهم الا انهم عبادك

. بيت :

صفتهاى خدائى جمله با اوست * ولى گفتن نمىشايد خدا اوست

اى عزيز پس بايد كه بديده سر و عين اليقين معرفت ايشان را حاصل نمود كه