رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٤

گفتار در بيان احوال زبدة الاولياء و قدوة الاوصياء امام الهدى و غورث الورى على بن موسى الرضا عليه آلاف التحية و الثناء بر وفق اعتقاد شيعهء اثنىعشريه و فرقه صوفيه صافيه بطريق ايجاز

ايضا

عن ابى الحسن الرضا قال السخى ياكل من طعام الناس لياكلوا من طعامه و البخيل لا ياكل من طعام الناس لئلا ياكلوا من طعامه قال الراوى سمعت ابى الحسن يقول السخى قريب من الله و قريب من الجنة و قريب من الناس و البخيل بعيد من الله و بعيد من الجنة و بعيد من الناس قال و سمعته يقول السخاء شجرة فى الجنة من تعلق بغصن من اغصانها دخل الجنة

« 1 » .

ايضا

قال ابو الحسن الرضا قال رسول الله : الايمان اقرار باللسان و معرفة بالقلب و عمل بالاركان

« 2 » .

ايضا

قال رسول الله ثلث اخافهن على امتى من بعدى : الضلالة بعد المعرفة و مضلات الفتن و شهوة البطن و الفرج

« 3 » .

ايضا

قال قال رسول الله مثل المؤمن عند الله عز و جلّ كمثل الملك ملك مقرب و ان المؤمن عند الله اعظم من ذلك و ليس شىء احب الى الله من مؤمن تائب و من مؤمنة تائبة

« 4 » .

ايضا

قال عليه السلام قال رسول الله ما كان و لا يكون الى يوم القيامة مؤمن الا و له جار يؤذيه

« 5 » .

( 1 ) - ديگر آن حضرت فرمود : شخص سخاوتمند از خوراك مردم مىخورد تا مردم هم از طعام او بخورند و شخص بخيل از خوراك مردم نخورد تا مردم از خوراك او نخورند - رواى گويد شنيدم كه حضرت رضا مىفرمود : شخص سخاوتمند نزديك است به خدا نزديك است به بهشت نزديك است به مردم و شخص بخيل دور است از خدا دور است از بهشت دور است از مردم راوى گويد و شنيدم كه آن حضرت مىفرمود سخاوت درختى است كه شاخه‌هايش در دنياست هر كس به شاخه‌اى از آن شاخه‌ها بچسبد او را به بهشت خواهد كشيد . ( 2 ) - ديگر آن حضرت فرمود كه رسول خدا فرمود : ايمان عبارت است از اقرار نمودن به زبان ، و شناسايى دل ، و عمل كردن به دستورات . ( 3 ) - ديگر آن حضرت فرمود كه رسول خدا فرمود : سه چيز است كه پس از خود مىترسم مر امتان را : يكى گمراهى است پس از شناسائى ، ديگر فتنه‌هاى گمراه‌كننده ، ديگر خواهشهاى شكم و فرج . ( 4 ) - ديگر آن حضرت فرمود كه رسول خدا فرمود : مؤمن پيش خدا مانند فرشته باشد بلكه از فرشته بالاتر ، و خدا چيزى را بيش از اين دوست ندارد كه بنده‌اى بسوى او بازگشت كند چه مرد باشد يا زن . ( 5 ) - ديگر آن حضرت فرمود كه رسول خدا فرمود : نبوده است و نخواهد بود تا روز رستخيز بندهء مؤمنى مگر آنكه او را همسايه‌اى باشد كه وى را آزار دهد .