رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٦
امير لطف الله بن امير وجيه الدين مسعود
در مطلع سعدين مسطور است كه طغاتيمور خان خواجه يحيى را دعوت نمود خواجه نخست ابا نموده بالاخره بحسب ظاهر قبول فرمود در اواخر سنه هفتصد و پنجاه و سه با سيصد مرد دشمن‌كش متوجه اردوى خان گرديدند قبل از دخول سلاح به خود مرتب گردانيده هنگامى كه دو سه نفر طالب علم نزد خان مىبودند و به درگاهش بجز فراش و حاجب و خواجه‌سرا نبودند قدم جرأت به بارگاه نهادند يكى از ملازمان خواجه تبرزينى به سر خان زد چنان كه به روى درافتاد و خواجه يحيى سرش را از تن جدا نمود چون مغولان اين جرأت غريب و جلادت بديع مشاهده نمودند در ميان ايشان فزع روز محشر ظهور يافت و مصداق يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ ظاهر شده هر مغولى به بيغوله‌اى شتافت سربداران تيغها كشيدند و دمار از روزگار ايشان برآوردند با اموال و يراق بسيار بسبزوار مراجعت نمودند .
چون مدت چهار سال و هشت ماه از حكومت خواجه گذشت مملكتش به‌غايت معمور و آبادان و خزانه‌اش موفور گشت فى شهور سنه هفتصد و پنجاه و هفت برادرزنش خنجرى بر سينه خواجه زد و خواجه هم وى را زخمى زده فى الحال هر دو وفات كردند .
خواجه ظهير الدين كرائى
خواجه ظهير الدين كرائى
به روايت مطلع سعدين وى خواهرزاده خواجه يحيى بوده و بقولى برادرش ، بهر تقدير بعد از خواجه يحيى باتفاق حيدر قصاب سرور سربداران شده و او امير حليم و كم‌آزارى بود و پيوسته به نرد و شطرنج اشتغال مىنمود و حيدر قصاب به انجام مهام فرق انام مشغولى داشت بعد از انقضاء چهل روز حيدر خواجه را معزول كرد لواى حكومت برافراشت .
پهلوان حيدر قصاب
پهلوان حيدر قصاب
بعد از آنكه چهار ماه حكومت سربداران كرد غلام پهلوان حسن ، قتلق بوقا نام وى را بقتل آورد .
امير لطف الله بن امير وجيه الدين مسعود
امير لطف الله بن امير وجيه الدين مسعود
بسبب حسن اهتمام حسن دامغانى بر مسند ايالت جلوس فرمود بعد از آنكه يك سال و سه ماه حكومت كرده بود پهلوان حسن وى را گرفته نخست حبس و عاقبت قتل نمود .