رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٤

جعفر برمكى

دينى و دين آبائى

عمل فرمايد .

نظم

چونكه جفت احولانم اى صنم * لازم آمد احولانه دم زنم

چونكه نامحرم درآيد از درم * لاجرم پنهان شوند اهل حرم

ديگر آنكه بسا باشد پرتو ايمان بر دل بعضى از آن طايفه تابش كند و از اهل بينش شود بمصداق « كشف الاسرار كفر » ايمان خود را پنهان دارد مانند مؤمن آل فرعون و غير از او نيز بسيار ظهور يافته خرد از اين معنى انكار ندارد و در وادى امتناع قدم نگذارد . ديگر آنكه چون خلاف ملت طريق عدل و داد و صلح و سداد پيمايد و بيگانه مذهب خويش را اذيت و اهانت ننمايد و نگويد اين كافر است و آن مسلمان و اين مؤمن است و آن بىايمان لهذا دولت ايشان بر دوام و سلطنت اين گروه مستدام است .

اگر معترض گويد اين اهانت رسانيدن و ملامت نمودن از انسان كامل بما رسيده و ما را بر اين محكوم و مأمور فرموده دانا گويد « 1 » كه معترض را بر اقوال انسان كامل خبر نيست و بر احوال نفس كل بصيرتى نه زيرا انسان كامل فرموده است « لو علم الناس كيف خلق اللّه خلقه فلا يلومن احد احدا » . ديگر آنكه چون انسان كامل مستقيم و و صاحب نفس مطمئنه و قلب سليم است بر وفق « وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى » از خيالات نفسانى مبراست و بر طبق « اسلم شيطانى بيدى » از تسويلات شيطانى معرى است ، در مكتب‌خانه

« ادبنى ربى باحسن تاديب »

ادب يافته ، و بمصداق « و قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى » پرتو قرب بر جان دلش تافته ، بكحل الجواهر « ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى » چشمش بينا ، و به فحواى « ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى » دلش دانا گشته ، بر طبق « ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ » رحمت عالميان ، و بامر « لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ » رحيم و راحت جهانيان شده و به حكم « وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى » از راى و گمان سخن نگويد ، و بامر « إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى » جز بامر حق كار نبندد ، خليفه يزدان و نايب حضرت سبحان است

نظم :

چون خدا اندر نيايد در عيان * نايب حقند اين پيغمبران

( 1 ) - بستان : جواب گفته مىشود