رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٢١٤

با خويش آمدن عاشق بىهوش و روى آوردن به ثنا و شكر معشوق

خيره‌گويان خيره‌گريان خيره‌خند * مرد و زن خورد و كلان حيران شدند

شهر هم همرنگ او شد اشك‌ريز * مرد و زن درهم شده چون رستخيز

آسمان مىگفت آن دم با زمين * گر قيامت را نديدستى ببين

عقل حيران كه چه عشق است و چه حال * يا فراق او عجب‌تر يا وصال

چرخ برخوانده قيامت‌نامه را * تا مجره « 1 » بردريده جامه را

با دو عالم عشق را بيگانگى * اندر او هفتاد و دو ديوانگى

سخت پنهانست و پيدا حيرتش * جان سلطانان جان در حسرتش

غير هفتاد و دو ملت كيش او * تخت شاهان تخته‌بندى پيش او

مطرب عشق اين زند وقت سماع * بندگى بند و خداوندى صداع

پس چه باشد عشق درياى عدم * درشكسته عقل را آنجا قدم

بندگى و سلطنت معلوم شد * زين دو پرده عاشقى مكتوم شد

كاشكى هستى ربانى « 2 » داشتى * تا ز هستان پرده‌ها برداشتى

هرچه گوئى اى دم « 3 » هستى از آن * پردهء ديگر بر او بستى از آن

آفت ادراك آن قالست و حال * خون به خون شستن محالست و محال

من چه با سودائيانش محرمم * روز و شب اندر قفس در مىدمم

سخت مست و بى خود و آشفته‌اى * دوش اى جان بر چه پهلو خفته‌اى

هان و هان هشدار بر نارى دمى * اولا برجه طلب كن محرمى

عاشق و مستى و بگشاده زبان * اللّه اللّه اشترى بر نردبان « 4 »

چونكه راز و ناز او گويد زبان * يا جميل الستر خواند آسمان

ستر چه در پشم و پنبه آذر است * تا همىپوشيش او پيداتر است

چون بكوشم تا سرش پنهان كنم * سر برآرد چون علم كاينك منم

رغم انفم گيردم آن هر دو گوش * كاى مدمغ خويش مىپوشى بپوش

گويمش رو گرچه برجوشيده‌ئى * همچه جان پيدائى و پوشيده‌ئى

گويد او محبوس خمست اين تنم * چون مى اندر بزم خنبك مىزنم

( 1 ) - مجره : كهكشان . نسخه بدل ( 2 ) - زبانى ( 3 ) - آيدم ( 4 ) - ناودان