رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٧

ملاقات كردن عاشق صادق با صدر جهان

ايمنان را من بترسانم بعلم * خايفان را ترس بردارم بحلم

پاره دوزم پاره در موضع نهم * هر كسى را شربت اندر خور دهم

هست سرّ مرد چون بيخ درخت * زان برويد برگهاش از چوب سخت

درخور آن بيخ رسته برگها * در درخت و در نفوس و در نهى « 1 »

بر فلك برهاست ز اشجار وفا * اصلها ثابت و فرعه فى السماء

چون برست از عشق پر بر آسمان * چون نرويد در دل صدر جهان

موج مىزد در دلش عفو گنه * كه ز هر دل تا دل آمد روزنه

كه ز دل تا دل يقين روزن بود * نى جدا و دور چون دو تن بود

متصل نبود سفال دو چراغ * نورشان ممزوج باشد در مساغ

هيچ عاشق خود نباشد وصل‌جو * كه نه معشوقش بود جوياى او

ليك عشق عاشقان تن زه كند * عشق معشوقان خوش و فربه كند

چون در اين دل برق مهر دوست جست * اندر آن دل دوستى ميدان كه هست

در دل تو مهر حق آمد دو تو * هست حق را بىگمانى مهر تو

هيچ بانگ كف زدن نايد بدر * از يكى دست تو بيدست دگر

تشنه مىنالد كه كو آب گوار * آب هم نالد كه كو آن آب‌خوار

جذب آبست اين عطش بر جان ما * ما از آن او و او هم زان ما

حكمت حق در قضا و در قدر * كرده ما را عاشقان همدگر

جمله اجزاى جهان ز آن حكم پيش * جفت‌جفت و عاشقان جفت خويش

هست هر جزوى ز عالم جفت‌خواه * راست همچون كهربا و برگ كاه

آسمان گويد زمين را مرحبا * با توام چون آهن و آهن‌ربا

آسمان مرد و زمين زن در خرد * هرچه آن انداخت اين مىپرورد

چون نماند گرمىاش بفرستد او * چون نماند ترىاش نم بدهد او

برج خاكى خاك ارضى را مدد * برج آبى در پيش او را مدد

برج بادى ابر سوى او برد * تا بخارات و خمرا « 2 » دركشد

( 1 ) - نهى - همچو خدا - دانش و خرد ( 2 ) - وخم - همچو كبد - : سست و گنديده و بدبو