رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٤

جواب گفتن عاشق عاذلان را و تهديدكنندگان را

بدر مىجويم از آنم چون هلال * صدر مىجويم درين صف نعال

چون سواد آن بخارا را بديد * در سواد غم بياضى شد پديد

ساعتى افتاد بىهوش و دراز * عقل او پريد در بستان راز

بر سر و رويش گلابى مىزدند * از گلاب عشق او غافل بدند

او گلستان نهانى ديده بود * غارت عشقش ز خود ببريده بود

تو فسرده در خور اين دم نئى * با شكر مقرون نئى گرچه نيى

رخت عقلت با تو هست و عاقلى * كز جنودا لم تروها غافلى

اين سخن پايان ندارد تيز ران * تا رود سوى بخارا آن جوان

اندر آمد در بخارا شادمان * پيش معشوق و خود دار الامان

همچو آن مستى كه پرد بر اثير * مه كنارش گيرد و گويد كه گير

هر كه ديدش در بخارا گفت خيز * پيش از پيدا شدن منشين گريز

كه ترا مىجويد آن شه خشمگين * تا كشد از جان تو ده‌ساله كين

اللّه اللّه در ميان خون خويش * نكته كم كن در فن و افسون خويش

شحنه صدر جهان بودى و راد * معتمد بودى مهندس اوستاد

هم مشيرش بودى و هم محترم * گشتى از بهر گناهى متهم

غدر كردى وز جزا بگريختى * رسته بودى باز چون آويختى

از بلا بگريختى با صد حيل * ابلهى آوردت اينجا يا اجل

اى كه عقلت بر عطارد دق كند * عقل عاقل را قضا احمق كند

نحس خرگوشى كه باشد شيرجو * زيركى و عقل و چالاكيت كو

هست صد چندين فسونهاى قضا * گفت اذا جاء القضا ضاق القضا

صدره مخلص بود از چپ و راست * از قضا بسته شود گر اژدهاست

گفت من مستسقيم آبم كشد * گرچه مىدانم كه هم آبم كشد