رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٢٠١
منع كردن دوستان او را از رجوع كردن به بخارا و تهديد كردن و لاابالى گفتن او
گرچه دل چون سنگ خارا مىكند * جان من عزم بخارا مىكند
مسكن يار است و شهر شاه من * پيش عاشق اين بود حب الوطن
پرسيدن معشوق از عاشق غريب خود كه از شهرها كدام شهر را خوش‌تر يافتى
پرسيدن معشوق از عاشق غريب خود كه از شهرها كدام شهر را خوش‌تر يافتى
گفت معشوقى بعاشق كاى فتى * تو به غربت ديده‌ئى بس شهرها
گو كدامين شهر از آنها خوش‌تر است * گفت آن شهرى كه در وى دلبر است
هر كجا باشد شه ما را بساط * هست صحرا گر بود سم الخياط
هر كجا كه يوسفى باشد چو ماه * جنتست ارچه كه باشد قعر چاه
با تو دوزخ جنت است اى جان‌فزا * با تو زندان گلشن است اى دلربا
شد جهنم با تو رضوان و نعيم * بىتو شد ريحان و گل نار جحيم
هر كجا تو با منى من خوشدلم * ور بود در قعر گورى منزلم
خوش‌تر از هر دو جهان آنجا بود * كه تو را با من سرو سودا بود
بس دراز است اين سخن زين انتظار * عاشق صدر جهان شد بىقرار
منع كردن دوستان او را از رجوع كردن به بخارا و تهديد كردن و لاابالى گفتن او
منع كردن دوستان او را از رجوع كردن به بخارا و تهديد كردن و لاابالى گفتن او
گفت او را ناصحى كاى بىخبر * عاقبت‌انديش اگر دارى هنر
درنگر پس را بعقل و پيش را * همچو پروانه مسوزان خويش را
چون بخارا مىروى ديوانه‌ئى * لايق زنجير زندان خانه‌اى
او ز تو آهن همىخايد ز خشم * او همىجويد تو را با بيست چشم
مىكند او تيز از بهر تو كارد * او سگ قحطست تو انبان آرد
چون رهيدى و خدايت راه داد * سوى زندان مىروى چونت فتاد
بر تو گر صد گون موكل آمدى * عقل بايستى كز ايشان كم زدى
چون موكل نيست بر تو هيچ‌كس * از چه بسته گشت بر تو پيش و پس
عشق پنهان كرده بود او را اسير * آن موكل را نمىديد آن نزير