رياض السياحة ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٠

عزم كردن آن وكيل از عشق كه رجوع كند به بخارا لاابالىوار

از پس ده سال او از اشتياق * گشت بىطاقت ز ايام فراق

گفت تاب فرقتم زين پس نماند * صبر كى تاند خلاعت را نشاند

از فراق اين خاكها شوره شود * آب از او گنديده و تيره شود

باد جان‌افزا و خم گردد و با * آتش از خاكسترى گردد هبا

باغ چون جنت شود دار المرض * زرد و ريزان برگها اندر حرض

عقل دراك از فراق دوستان * همچه تيرانداز اشكسته گمان

دوزخ از فرقت چنان سوزان شده است * بيد از فرقت چنين لرزان شده است

گر بگويم از فراق چون شرار * تا قيامت يك بود از صد هزار

پس ز شرح سوز او كم زن نفس * رب سلم رب سلم گو و بس

هر چه از وى شاد گردى در جهان * از فراق او بينديش آن زمان

ز آنچه گشتى شاد بس كس شاد شد * آخر از وى جست و همچون باد شد

از تو هم بجهد تو دل بر او منه * پيش از آن كو برجهد تو ز او بجه

عزم كردن آن وكيل از عشق كه رجوع كند به بخارا لاابالىوار

عزم كردن آن وكيل از عشق كه رجوع كند به بخارا لاابالىوار

فرقت صدر جهان در جان او * پاره پاره كرده بد اركان او

گفت برخيزم بدانجا واروم * كافر ار گشتم دگر ره بگروم

واروم آنجا بيفتم پيش او * پيش آن صدر نكوانديش او

گويم افكندم به پيشت جان خويش * زنده كن يا سر ببر ما را چه ميش

كشته و مرده به پيشت اى قمر * به كه شاه زندگان جاى دگر

آزمودم من هزاران بار بيش * بىتو شيرين مىنه بينم كار خويش

غن لى يا منيتى لحن النشور * ابركى يا ناقتى تم السرور

ابلعى يا ارض دمعا قد كفى * اشربى يا نفس وردا قد صفا

عدت يا عيدى الينا مرحبا * نعم ما روحت يا ريح الصبا

گفت اى ياران روان گشتم وداع * سوى آن صدرى كه مير است و مطاع

دم‌به‌دم در سوز بريان مىشوم * هر چه بادا باد آنجا مىروم