مفاهيم يجب أن تصحح ( وهابيت بازنگرى از درون ) ( فارسى ) — الصفحة ٨١

صحابه از پيامبر صلى الله عليه و آله ، طلب شفاعت مىكنند

زيرا او مالك ملك است به هركس بخواهد مىدهد و از هركس بخواهد مىستاند و مشابه اين آيه است آيهء : « لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ » . « 1 » و پس از وصف خويش به مالك الملك مىگويد : « تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ » . « 2 »

پس همان‌گونه كه خدا به هركس هرچه بخواهد مىدهد و از عزتى كه اختصاص به خويش دارد به رسول و مؤمنين مىدهد ، از شفاعتى كه اختصاص به او دارد به انبيا و بندگان صالحش ؛ بلكه به بسيارى از بندگان مؤمنش - طبق روايات صحيح متواتر - عطا مىكند .

چه مشكلى به‌وجود مىآيد اگر انسان از مالكى ، برخى از مايملكش را درخواست كند ، به‌خصوص اگر آن مالك كريم و سائل به‌شدت محتاج و نيازمند به آن چيز باشد . آيا شفاعت چيزى جز دعا كردن است و دعا نيز مورد اذن و مقبوليت قرار گرفته ، به‌خصوص اگر از جانب پيامبران و صالحان باشد ، چه در زمان حيات چه پس از وفات ، در قبر و چه در روز قيامت .

بنابراين ، حقّ شفاعت به كسانى كه پيمانى با خدا دارند

( 1 ) . تغابن : 1 ؛ سلطنت و ستايش از آن اوست . ( 2 ) . آل عمران : 26 ؛ خدايا تو به هركس بخواهى سلطنت بخشى و از هركس بخواهى بازستانى .