مفاهيم يجب أن تصحح ( وهابيت بازنگرى از درون ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨
بزرگداشت عبادت است يا ادب ؟
كه عروه به سوى قريش برگشت ، گفت : اى قبيلهء قريش ! من به سوى قيصر و كسرى و نجاشى - دربار پادشاهىشان - مىرفته‌ام ، به‌خدا قسم ! هيچ پادشاهى را در ميان مردم خويش نديدم كه جايگاه محمد صلى الله عليه و آله را درميان اصحابش دارا باشد .
و در نقل ديگرى آمده است : هيچ پادشاهى را نديدم كه يارانش مانند اصحاب محمد صلى الله عليه و آله او را تكريم كنند ، من مردمى را ديدم كه هرگز پيامبر صلى الله عليه و آله را تسليم نخواهند كرد .
« طبرانى » و « ابن حبان » در صحيحش از « اسامة بن شريك » نقل كرده‌اند : ما نزد پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بوديم و صدايى از كسى درنمىآمد و هيچ‌كس سخن نمىگفت : در اين هنگام گروهى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمده و پرسيدند : كدام بندگان نزد خدامحبوب‌ترند ؟ حضرت‌فرمود : خوش‌خلق‌ترين بندگان .
نتيجه اين‌كه در اين‌جا به دو مسألهء بزرگ ، بايد توجه نمود :
1 - وجوب بزرگداشت پيامبر صلى الله عليه و آله و بالاتر دانستن رتبهء او از ساير خلايق .
2 - ربوبيت را ، تنها براى خدا دانستن و اعتقاد به اين‌كه خداوند در ذات ، صفات و افعال يكتاست و اگر كسى اعتقاد داشته باشد كه كسى از مخلوقات در يكى از امور يادشده شريك خداوند است ، مشرك گرديده است .
همان‌گونه كه مشركين اعتقاد داشتند بت‌ها شريك خدا