رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الالباب — الصفحة ١٥٥
عالم چهارم : توحيد در ذات است
كه روزى رهروى در سرزمينى * به لطفش گفت رندى ره‌نشينى
كه اى سالك چه در انبانه دارى * بيا دامى بنه گر دانه دارى
جوابش داد كآرى دام دارم * ولى سيمرغ مىبايد شكارم
بگفتا چون به دست آرى نشانش * كه او خود بىنشانست آشيانش
بگفتا گرچه اين امرى محال است * و ليكن نااميدى هم و بال است
نكرد آن همدم ديرين مدارا * مسلمانان مسلمانان خدا را
مگر خضر مبارك پى تواند * كه اين تنها بدان تنها رساند
معلوم است جائى كه آشيانهء سيمرغ نشانى ندارد كجا توان صيد او نمود ، مگر لطفش رهنمون گردد و گم‌گشتگان وادى محبّت و عاشقان جمال لايزالى خود را به وادى توحيد و فناء رهبرى كند . به حقّ پيشتازان وادى محبّت ، و لواداران حمد و معرفت :
محمّد مصطفى و علىّ مرتضى و يازده فرزند امجدش از نسل بتول عذراء فاطمهء زهرا عليهم السلام الله الملك المتعال وفّق اللّهمّ جميع المحبّين و ايّانا لكلّ ما يرضيك و ألحقنا بالصّالحين .