رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الالباب — الصفحة ١٤٦

بيست و سوم و بيست و چهارم و بيست و پنجم : نفى خواطر و ذكر و فكر

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ . « 1 » بدان دلالت دارد . طريق توجّه به نفس طريقهء مرحوم آخوند ملّا حسين قلى بوده است و شاگردان ايشان همه طريق معرفت نفس را مىپيموده‌اند كه ملازم معرفت ربّ خواهد بود .

حقيقت عرفان از امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب عليه السّلام مأثور است ، و طرقى كه يدا بيد اين حقيقت را نشر داده‌اند از يك‌صد متجاوز است ولى اصول دسته‌هاى تصوّف از بيست و پنج دسته تجاوز نمىكند و تمام اين سلسله‌ها منتهى به حضرت علىّ بن ابى طالب عليه السّلام مىگردد ، و فقط در بين اين بيست و پنج فرقه دو سه فرقه از خاصّه مىباشند و بقيّه همگى از عامّه‌اند ، و بعضى از آنها سلسله‌شان به « معروف كرخى » و از او به امام رضا عليه السّلام منتهى مىگردد . ولى طريقهء ما كه همان طريقهء مرحوم آخوند است به هيچ يك از اين سلسله‌ها منتهى نيست .

اجمال مطلب آنكه : در حدود متجاوز از يك‌صد سال پيش در شوشتر عالمى جليل القدر مصدر قضاء و مراجعات عامّه بوده است به نام آقا سيّد على شوشترى . ايشان مانند ساير علماى اعلام به تصدّى امور عامّه از تدريس و قضاء و مرجعيّت اشتغال داشته‌اند .

يك روز ناگهان كسى در منزل را مىزند ، وقتى كه از او سؤال

( 1 ) - آيهء 105 ، از سورهء 5 : مائده : [ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد مراقب خود باشيد ، اگر شما راه يافته باشيد ( گمراهى ) گمراهان به شما زيانى نتواند رساند ] .