شرح گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٥

ظلمت زمان و مكان

خود كشتن است اى غافل ، نه خود راى گشتن .

« كام و ناكام اى سليم از خود ببر * جز به تسليمت مجال كام نيست

هر چه گويى تا هنوز اندر خودى * اين همه جز بانگ بىهنگام نيست »

بالجمله اگر شرافت تو به اين كرامت‌هاى جزئيه باشد از اين‌گونه كرامات در هرآنى لا تعدّ و لا تحصى از شيطان رجيم صادر و ظاهر است و با اين هميشه ملعون و مردود است . چنان‌كه خودشان مىفرمايند :

ز ابليس لعين بىشهادت * شود صادر هزاران خرق عادت

چنان‌كه حق تعالى خبر مىدهد تصرّفات ابليس را در وجود ابن آدم قال : « فَبِما أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَكَ الْمُسْتَقِيمَ ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَيْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ » . و فى الماثور : « يجرى « 1 » الشيطان فى جوف ابن آدم كجريان الدّم فى العروق » .

چه مىبينى « 2 » :

گه از ديوارت آيد گاهى از در * همىداند ز تو احوال پنهان

درآرد در تو كفر و فسق و عصيان

قوله :

كسى كو راست با حق آشنايى * نيايد هرگز از وى خودنمايى

( 1 ) . پا : يجر ( 2 ) . شا : مىبينى را ندارد .