شرح گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٥٣
[ وحدت وجود ]
نيست . لذا قال تعالى « 1 » فى توبيخهم « 2 » : « يَقُولُونَ بِأَفْواهِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ » . چه « 3 » پى نبرده‌اند به معنى « فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ » .
« اينما تولوا را گر تو خوانده‌اى زاهد * چون در حرم بسته‌ست روى در كليسا آر »
ايضا نخوانده‌اند حديث : « مع كلّ شىء لا بالمقارنة و غير كل شىء لا بالمزايلة » . و ايضا ملاحظه نكرده‌اند حديث : « لو دلّيت « 4 » الى الارض السّفلى لهبط على « 5 » اللّه » .
دلى كز معرفت نور و صفا ديد * به هر چيزى كه ديد اول خدا ديد
ما قال مولانا على - عليه السّلام - : « ما رأيت شيئا الا و رأيت اللّه قبله » .
بر هيچ ذرّه نيست كه خورشيد نتافت ، اما كه گويد كه ذرّه خورشيد را يافت ؟
لذا قيل :
« زمين را بلندى و پستى تويى * ندانم چه‌اى ، هرچه هستى تويى »
قال اللّه « 6 » تعالى فى مقام الاعتراض على الجهلاء و العوام : « ما هذا التّماثيل التى انتم لها عاكفون » .
كه نقطه دايره‌ست از سرعت سير
يعنى همچنان‌كه نقطه‌ى آتش وقتى كه به دور سرت او را به حركت دورى انداختى ، سرعت « 7 » سير و حركت آن در نظر تو دايره‌ى رسمى
( 1 ) . دا : ( تعالى ) را ندارد . ( 2 ) . دا ، شا : ( فى توبيخهم ) را ندارد . ( 3 ) . دا ، شا : اما ( 4 ) . پا : دلّيتم ( 5 ) . شا : الى ( 6 ) . شا : ( اللّه ) را ندارد . ( 7 ) . دا ، شا : از سرعت