مرآت الافراد ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٨
بخش اول تعليقات و توضيحات .
( 1304 ) خواجه محمّد طائى : ظاهرا همان خواجه جمال الدين محمّد طائى است . ر . ك . تعليق ( 1296 ) .
( 1305 ) خواست : درخواست ، تقاضا .
( 1306 ) طامع : طمعكار .
( 1307 ) از هم ريختن : از هم پاشيدن ، از ميان رفتن .
( 1308 ) كتاب محبوب : منظور كتاب محبوب الصديقين .
( 1309 ) مولانا اويس : شايد يكى از دوستان و يا آشنايان پيرجمالى باشد . شناخته نشد .
( 1310 ) عيد : منظور عيد فطر است .
( 1311 ) مذبذب : مردّد ، دوبه‌هم‌زن ، سخن‌چين . ( فرهنگ معين )
( 1312 ) نايد : مخفف نيايد ( در شعر ) .
( 1313 ) پير كنعان : منظور پدر حضرت يوسف ( ع ) ، حضرت يعقوب ( ع ) است .
( 1314 ) لجام ، لگام : دهانهء اسب . ( فرهنگ معين )
( 1315 ) عيد رمضان : عيد فطر .
( 1316 ) احمد : شايد يكى از فرزندان طريقتى پيرجمالى باشد . شناخته نشد .
( 1317 ) خواجه مظفر الدين : شايد همان خواجه مظفر الدين يعقوب باشد . ر . ك . تعليق ( 947 )
( 1318 ) احمدى : احمد + ياء تحبيب . ر . ك . تعليق ( 1316 ) .
( 1319 ) شايد از معاصران مؤلف باشد .
( 1320 ) از اين دو بيت منسوب به عطار در هيلاج‌نامه ، ص 72 ، برمىآيد كه اين از كلمات قصار حضرت على بن ابى طالب ( ع ) است :
كه العبد يدبّر مرتضى گفت ، * درونِ مرتضى بىشك خدا گفت .
كه العبد يدبّر نيست تدبير ، * حقيقت مر خدا را هست تقدير .
ر . ك . امثال و حكم ، ج 1 ، ص 92 .
( 1321 ) تندرفتار : سريع ، سريع السير ، زودگذر .
( 1322 ) وا ويلا كردن : وا ويلا گفتن . ( فرهنگ معين )
( 1323 ) بايست : آنچه مورد احتياج است ، ضرور . ( فرهنگ معين )
( 1324 ) بهشتى : دوم شخص مفرد ماضى از مصدر هشتن به معنى گذاشتن و رها كردن .
( 1325 ) بزغوش : ظاهرا منظور پيرجمالى بايد شيخ ظهير الدين عبد الرحمن بن على بزغش ( بزغوش ) ، فرزند شيخ نجيب الدين على بزغش شيرازى باشد . ر . ك . تعليق ( 213 ) .
( 1326 ) قرآن : سورهء الاعراف ، بخشى از آيهء 89 .
( 1327 ) ظاهرا اين بيت مأخوذ از اين آيه است . « . . . رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَيْرُ الْفاتِحِينَ »
( 1328 ) خواجه نور الدين حسين : شناخته نشد .
( 1329 ) مروّح : راحتى و خوشى داده شده . ( فرهنگ معين )
( 1330 ) خواجه شمس الدين محمّد : شايد منظور پيرجمالى همان مولانا شمس الدين محمّد بقال