مرآت الافراد ( فارسى ) — الصفحة ٣٥١

بخش اول تعليقات و توضيحات .

( 1122 ) جبارى فنون در خود مىديد : نظر به فنونى كه مىدانست احساس قدرت و بزرگى مىكرد .

( 1123 ) درك : ته چيزى .

( 1124 ) معرّف : كسى كه در مجلس شاهان ، اميران واردان را به جاى خود مىنشاند و نيز حسب و نسب اشخاص ناشناس را ، كه بر شاه يا اميرى وارد مىشوند ، بيان مىكند تا در خور آن مورد عنايت گردند .

( فرهنگ معين )

( 1125 ) به دوست گرفتن : با او دوست شد .

( 1126 ) صوف : نوعى پارچهء پشمى .

( 1127 ) سفره كشيدن : سفره گستردن .

( 1128 ) صحن : قدح يا كاسهء بزرگ ؛ بشقاب بزرگ ، ديس . ( فرهنگ معين )

( 1129 ) مزعفر : ( پلوى ) زعفرانى .

( 1130 ) حبشى : نوعى طعام و بعضى گويند آش سماق . ( لغت‌نامه )

( 1131 ) ابصار : ر . ك . تعليق ( 438 ) .

( 1132 ) اسفار : جمع سفر ( - كتاب ) .

( 1133 ) چش : كلمه‌ايست كه بدان خر را از رفتار بازدارند . ( فرهنگ معين )

( 1134 ) بىشكى : بىشك ، بدون شك .

( 1135 ) سركه با : آش سركه . ( فرهنگ معين )

( 1136 ) ره‌روان : سالكان راه حق .

( 1137 ) زان مخفف از آن : به اين جهت ، لذا ، از اين رو ، ر . ك . تعليق ( 1083 ) .

( 1138 ) سرگين : مدفوع جانوران .

( 1139 ) ورق : ورق كتاب .

( 1140 ) رخت : جامه ، پوشاك . ( فرهنگ معين )

( 1141 ) مات : حيران و سرگردان ، مبهوت . ( فرهنگ معين )

( 1142 ) دارنده : دارا ، ثروتمند .

( 1143 ) ثمين : گرانبها .

( 1144 ) بر : نيكى ، نيكوكارى . ( فرهنگ معين )

( 1145 ) شاه بلخى : ظاهرا منظور ابراهيم ادهم است كه بنا بر مشهور از اميرزادگان بلخ بود .

ر . ك . تعليق ( 722 ) .

( 1146 ) جعل : سرگين‌غلطانك ، حشره‌اى از تيرهء قاب‌بالان كه بيشتر در كويرها و صحارى گرم مىزيد . بدنش سياه‌رنگ و جزو قاب‌بالان درشت است و بزرگيش از سوسكهاى خانگى كمى بيشتر است .

اين حشره علاقهء زيادى به سرگين شتر دارد . ( فرهنگ معين )

( 1147 ) ره‌دان : بلد ، راه‌شناس .

( 1148 ) ظاهرا حديث در اينجا به معناى شخص آشكار و مشهور است .

( 1149 ) حمق : احمقى ، حماقت .

( 1150 ) حوض : حوض كوثر .