مرآت الافراد ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٨
بخش اول تعليقات و توضيحات .
( 833 ) فانىپرست : دوستدار جهان فانى .
( 834 ) اهل تحقيق : حكيم ، دانا . ( لغت‌نامه ، زير واژهء اهل . )
( 835 ) قرآن : الحديد ، 3 .
( 836 ) اهل تأويل : كسانى كه احكام و آيات الهى را خود تأويل كنند . ( فرهنگ لغات عرفانى ) اهل باطن ، مقابل اهل ظاهر و صورت ، آنان كه به ظاهر قرآن التفات نكرده و به معنى تأويلى تكيه نمايند .
( لغت‌نامه )
( 837 ) اهل كشف : اين طايفه را خاص الخاص گويند : و آنان به زبان اقرار مىكنند و بدل تصديق مىكنند ، هستى و يگانگى خداى را به طريق كشف و عيان . ( فرهنگ لغات عرفانى )
( 838 ) برآمدن : گذشتن ، سپرى شدن .
( 839 ) تقويم گردانيدن : محكم گردانيدن .
( 840 ) پاره پاره : به دفعات ، به تفاريق .
( 841 ) تن زدن : خاموش شدن .
( 842 ) در مثنوى كلاله خاور ، دفتر دوم ، ص 79 ، سطر 20 ، مصراع اوّل اين بيت بدين شكل ضبط شده است : « چون كه زاغان خيمه در گلشن زدند » .
( 843 ) قيّوم : قائم به ذات خود ، ابدى ( در مورد خدا ) ؛ يكى از نام‌هاى خداى تعالى . ( فرهنگ معين )
( 844 ) مثنوى كلاله خاور ، دفتر چهارم ، ص 249 ، سطر 28 .
( 845 ) لبّ : دل ، جان ، هوش .
( 846 ) كسى را از كسى شناختن : تشخيص دادن .
( 847 ) اصفياء ( جمع صفّى ) : پاكان .
( 848 ) رابعهء عدوّيه : مكنى به ام الخير ، از زنان عارف و زاهد در قرن دوم هجرى قمرى ؛ دختر اسماعيل بصرى . وى با حسن بصرى معاصر بوده است و وفاتش در سال 135 هجرى قمرى واقع شده است . ( برخى از مورخين تاريخ وفات وى را 180 يا 185 هجرى قمرى نوشته‌اند ، كه با هم‌عصرى وى با حسن بصرى تطبيق نمىنمايد . براى چگونگى اين داستان . ر . ك . تذكرة الاولياء ، ج 1 ، باب هشتم ، ص 67 .
( 849 ) بيت الحرام : كعبه .
( 850 ) سر كسى داشتن : توجه به كسى داشتن ، پرواى او داشتن . ( فرهنگ معين . زير واژهء سر . )
( 851 ) حديث قدسى . ر . ك . تعليق ( 465 ) .
( 852 ) عرفات : بيابانى است بزرگ نزديك مكه كه حاجىها در روز عرفه ( نهم ذىالحجه ) در آنجا توقف مىكنند و نماز ظهر و عصر را در آنجا گزارند و به مكه بازميگردند . ( فرهنگ معين )
( 853 ) ر . ك . تذكرة الاولياء ، ج 1 ، باب هشتم ، ص 8 - 67 .
( 854 ) غرّه : اوّل ماه ( قمرى ) .
( 855 ) سال 862 .
( 856 ) اقليم : ناحيه ، يا يكى از هفت ناحيه‌اى كه قدماء دنيا را به آنها تقسيم مىكردند .