مرآت الافراد ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٩

بخش اول تعليقات و توضيحات .

معاملات دنيا است و عين اليقين حال نزع و وقت بيرون رفتن از دنيا است و حق اليقين علم به كشف و رؤيت اندر بهشت است . ر . ك . فرهنگ علوم عقلى و فرهنگ لغات عرفانى ، زير واژهء علم يقين .

( 667 ) عين اليقين : ر . ك . تعليق ( 47 ) .

( 668 ) سرّ و جهر : امور پنهان و آشكار .

( 669 ) سپاردن - سپردن ( در مورد راه ) : طى كردن ، پيمودن .

( 670 ) برتافتن : تاب آوردن ، تحمل كردن .

( 671 ) ختمى : يك ختم قرآن .

( 672 ) - برترين سلام‌ها و كامل‌ترين درودها بر او باد ! جملهء دعائيه كه براى پيغمبر اكرم ( ص ) به كار برده مىشود . در سفينة البحار ، ج 1 ، ص 315 ، به صورت « من الصلوات افضلها و من التحيات اكملها » ؛ و ج 2 ، ص 430 ، « من الصلاة افضلها و من التحيات اكملها » ديده مىشود .

( 673 ) قرآن : المعارج ، بخشى از آيهء 23 .

( 674 ) سورهء طه : سورهء بيستم قرآن ؛ مكى .

( 675 ) قرآن : النجم ، 1 .

( 676 ) هوا : هوا و هوس . « خواست دل به آنچه نشايد » . ( لغت‌نامه )

( 677 ) اشاره به النجم ، 3 ( وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى ) .

( 678 ) قرآن : البقره ، بخشى از آيهء 285 .

( 679 ) قرآن : البقره ، بخشى از آيهء 285 .

( 680 ) قرآن : الإخلاص ، 1 .

( 681 ) حشر : گرد آوردن مردگان زنده شده در روز قيامت .

( 682 ) نشر : زنده كردن مردگان در روز قيامت . ( فرهنگ معين )

( 683 ) جذبه : عبارت از تقرب بنده است به مقتضاى عنايت خداوند در طى منازل به سوى حق بدون رنج و سعى خودش ، كه همه چيز از طرف خداوند براى او فراهم شده است . آنچه از طرف حق است نامش جذبه است و آنچه از طرف بنده است نامش ميل و اراده و محبت و عشق است ، توجه بنده هرچند زياد شود ، نامش ديگر مىگردد تا به جائى رسد كه سالك به يك بار ترك همه چيز كند و روى به خدا آرد ، يعنى از همه چيز بگذرد ، يك قبله شود و هر چيز جز حق است همه را فراموش كند . ( فرهنگ لغات عرفانى )

( 684 ) در مثنوى كلاله خاور ، دفتر اول ، ص 59 ، سطر 21 به صورت زير آمده است :

كرده‌ام بخت جوان را نام پير ، * كُو ز حق پير است نز ايّام پير .

( 685 ) قرآن : البقره ، بخشى از آيهء 222 .

( 686 ) قرآن : آل عمران ، بخشى از آيهء 76 و التوبة ، بخشى از آيه‌هاى 4 و 7 .

( 687 ) قرآن : آل عمران ، بخشى از آيهء 159 .

( 688 ) حديث نبوى . در كشف الخفاء ، ج 1 ، ص 278 ، كنوز الحقائق ، ص 26 ، به صورت « ان اللّه وتر ، يحبّ الوتر » ضبط شده است . در جامع الصغير ، ج 1 ، ص 73 و فيض القدير ، ج 2 ، ص 266 ، و اسرار التوحيد ، ص 229 ، به صورت « إنّ اللّه تعالى وتر يحبّ الوتر » و در المعجم حديث ، ج 7 ، ص 127 ،