مرآت الافراد ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٨

رسالة اخرى رسالهء صد و پنجاه و هفتم

بر خدا نسيان نيست و بندهء خود را فراموش نخواهد فرمود ، احتياج به درگاه خداى تعالى نمىبرند از بهر آنكه اعتماد دارند . پس چرا احتياجشان مىبايد برد ؟ تمامى شرحش در كتاب شرح الواصلين بطلب . و السلام .

رسالة اخرى رسالهء صد و پنجاه و پنجم

رسالة اخرى رسالهء صد و پنجاه و پنجم

اى عزيز ، هركه به اقوال گذشته مشغولست از محرومانست ، و هركه به نيامده مشغولست از اهل دعويست ، و هركه به زمان خود مشغولست از اهل معنيست ، به گواهى صحف ( 1488 ) ابراهيم ، عليه السلام ، قوله تعالى : « إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى » ( 1489 ) « صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى » ( 1490 ) .

رسالة اخرى رسالهء صد و پنجاه و ششم

رسالة اخرى رسالهء صد و پنجاه و ششم

اى اخى ، درهاى زحمت و ملامت حق ، سبحانه و تعالى ، بر روى بندگان خود بسته است . هرگاه كه بندگان با هم به خصومت درآيند ، درهاى بىحضورى گشاده « 1 » مىشود و درهاى راحت و حضور هم بسته‌اند . هرگاه كه بندگان از بىعقلان و ناانصافان تحمل كنند ، درهاى حضور و راحت گشاده شود ، و خداى تعالى از بندگان چنين خشنودست . « و الحمد لله رب العالمين . » .

رسالة اخرى رسالهء صد و پنجاه و هفتم

رسالة اخرى رسالهء صد و پنجاه و هفتم

اى عزيز ، بدان كه بىمحبّت خداى تعالى كه با بندهء خودش باشد ، هيچ بنده‌اى شناخت خداى تعالى پيدا نتواند كرد ، و هر بنده‌اى كه دوستى حضرت محمّد مصطفى و على مرتضى ، عليهما الصلاة و السلام ، در دل دارد ، به شرط آنكه غبار هيچ شىء در دل خود نيابد به جهت محبّت بىشريك ، حق امور خداى تعالى و حق قدرتهاى خداى تعالى و حق حكمت خداى تعالى و حق نظرهاى خداى تعالى بجاى آورد . و هركه اين آيت به دو جلوه كند ، البته بداند كه اين فقير در كدام عالم سخن مىگويد . و قوله تعالى : « قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَكْفَرَهُ » ( 1491 ) « مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ » ( 1492 ) « مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ » ( 1493 ) « ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ » ( 1494 ) « ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقْبَرَهُ » ( 1495 )

( 1 ) در اصل : « گشاه » . تصحيح قياسى .