مرآت الافراد ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٢

رسالة اخرى « 1 » رسالهء سى و هشتم

أَقِمِ الصَّلاةَ وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ اصْبِرْ عَلى ما أَصابَكَ » ( 1002 ) . بدان كه « وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها لا نَسْئَلُكَ « 3 » رِزْقاً نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى » ( 1003 ) صفت نبىّ و ليست « 4 » و در حق مصطفى است ، صلى اللّه عليه و آله و سلم ، و جائى ديگر مىفرمايد [ كه ] « 5 » : « يا بُنَيَّ ، أَقِمِ الصَّلاةَ وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ اصْبِرْ عَلى ما أَصابَكَ » و اين در حق نبىّ حكيمست كه ولى [ كامل ] « 6 » نباشد و « 2 » يا حكيم باشد بىنبوّت . و امّا « 7 » « و أمر اهلك » خاصهء مصطفى است ، صلى اللّه عليه و آله و سلم ، كه امر و « 8 » فرمان بندگى حق با بندگان دانا فرمود كه صديقانند و جنس ايشان ، و تحمل فرمود تا قدرت ظهور نمود و تنزيل آمد . با وجود آنكه حقيقت ولايت با رسالت داشت ، ملامت مىديد ، كه ولايت در نبوّت مخفيست . بىملامت خلق حقيقت رسالت پيدا نمىشود و چون در رسالت استقامت يافت ، به ولايت صورت ملامت هست و ملامت نيست . چرا كه اصل خاطر با [ محرمان ] « 9 » دارد و با بيگانگان به زبان مىگويد . از آنست كه گفت « 10 » بعد از [ من ] « 11 » نبى نباشد ( 1004 ) . و لقمان ( 1005 ) حكيم بود و رسالت و ولايت نداشت . به پسر خود گفت كه « وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ » . او را به خاصان نه بلكه به جمهور « 12 » خلايق تعليم « 13 » به « 14 » امر و نهى فرمود « 15 » . يعنى حكيم صورت معالجت [ بدن ] « 16 » داند و بدن صورت دل و جانست و راه بمعنى نبرد و به اهل حق « 17 » . پس فرمود او را « 18 » كه « وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ » « 19 » ، يعنى امر همه « 20 » كن و اوّل خود نماز بگزار « 21 » و امر كن و در حق مصطفى ، صلى اللّه عليه و آله و سلم ، فرمود كه « و أمر اهلك » . نفرمود كه « 22 » « أَقِمِ الصَّلاةَ وَ أْمُرْ » بالصلاة ، كه در حق [ حضرت ] « 23 » خواجه [ ، صلى اللّه عليه و آله و سلم ، ] « 24 » آمده بود كه « لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ » . و نوح ( 1006 ) نبى [ بودى ] « 25 » بىكمال ولايت ، كه اهل خود را نمىشناخت ، كه در حق فرزند او آمد « إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ » ( 1007 ) و دعاى بد در حق امّت خود كرد « 26 » . و شيخ [ العارفين و ] « 27 » العاشقين ، شيخ ابى محمد روزبهان ، قدس اللّه روحه العزيز ، ولى بود [ و ] « 28 » نبوّت درو مخفى بود . ازين جهت فرمود كه « قُلِ اللَّهُ « 29 » ثُمَّ ذَرْهُمْ » و شرح اين در شرح كنز الدقائق

( 2 ) « و » در مج 1 نيست . ( 3 ) در مل : « لا نسالك » . ( 4 ) در مل : « ولى نبيست » . در مج 2 : « در شأن نبى وليست » . ( 5 ) [ كه ] از مج 2 و مل . ( 6 ) [ كامل ] از مج 1 ، مج 2 و مل . در اصل : « كاملى » . ( 7 ) در مل : « و بيان » . ( 8 ) « امر و » در مل نيست . ( 9 ) [ محرمان ] از مج 1 ، مج 2 و مل . در اصل : « مجرمان » . ( 10 ) در مل : « كه فرمود كه » . ( 11 ) [ من ] از مج 1 ، مج 2 و مل . ( 12 ) در مل : « و او را نه با خاصان بلكه با جمهور » . ( 13 ) « تعليم » در مج 2 نيست . ( 14 ) « به » در مل نيست . ( 15 ) در مج 1 : « نمود » . ( 16 ) [ بدن ] از مج 1 ، مج 2 و مل . در اصل : « بدان » . ( 17 ) در مل : « نبرد اهل حق » . ( 18 ) « او را » در مل نيست . ( 19 ) [ و انه . . . المنكر ] از مج 1 . در اصل ، مج 2 و مل نيست . ( 20 ) در مل : « به همه » . ( 21 ) در مج 1 : « بگذار » . ( 22 ) « كه » در مل نيست . ( 23 ) [ حضرت ] از مل . در اصل ، مج 2 و مج 1 نيست . ( 24 ) [ صلى . . . سلم ] از مل و مج 2 . ( 25 ) [ بودى ] از مج 1 و مج 2 . در اصل و مل : « بود » . ( 26 ) در مل : « كر » . ( 27 ) [ العارفين و ] از مل . در اصل ، مج 1 و مج 2 نيست . ( 28 ) [ و ] از مج 1 ، مج 2 و مل . ( 29 ) در مج 1 : « قل اللهم » .