شش رساله كهن پزشكى ( فارسى ) — الصفحة ٤٠

دلايل اعضا

گام فراخ ، دليل كند بر فراخ‌دلى و وفا و نصيحت و مردانگى .

گام تنگ نهادن ، دليل است بر نامردانگى لعامت و كارهاى ناتمام و خوش‌خو و رحيم‌دل بود .

اگر كسى بينى كه زود مىرود و نگاه بازپس مىكند و از چپ و راست مىنگرد و سر مىجنباند ، دليل ديوانگى و بدكردارى بود .

سبك رفتن راست ، نشان تندى و بدانديشى .

دير رفتن و گام نهادن ، دليل بدانديشى خاصّه كه داند كه كجا مىرود .

به شتاب رفتن و دست جنبانيدن با كتف و دست فروافكنده دارد ، دليل كند كه مردانه و دلير و بلندهمّت بود .

هركه در رفتن خويشتن را مىجنباند يا سوى دست به هر گامى بگرايد ، دليل كند بر مخنّثى ؛ و اللّه أعلم .

هركه بسيار خندد ، بىعنايت بود و مساعد با مردمان .

هركه اندك‌اندك خندد ، مخالف بود با مردمان و هرچه مردم كند ، هيچ نپسندد .

هركه بخندد ، چنان‌كه سرفه بر وى افتد ، بىشرم و جنگ‌جوى بود .

هركه سر بزرگ دارد و كژ ، آن كس بلندهمّت باشد و نيكى دوست دارد .

سر كوچك ، دليل كند كه بدخوى باشد .