شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٢

4 . فهرست توضيحى اشعار عربى « 1 »

زهد و تصوف را كه تنها اعضا و جوارح گروهى از مردم بدان مشغول شده‌اند ، رها كن ؛

و برخيز و بشتاب به صومعهء ملاطفت‌گرى كه در آن ، راهبانى ميان كشيشان و خادمان هستند .

پس [ در آنجا ] شرابى كهن بنوش از دست نامسلمانى كه تو را دو گونه شراب مىنوشاند : از غمزه و از جام 40 ، 207

نار و لو لا المزاج يوما * ما عبدت غيرها المجوس

آتشى است كه اگر روزى در سرشت آن تركيب نبود ، مجوس غير آن را نمىپرستيد 301

إنّي جعلتك في الفؤاد محدّثي * و أبحت جسمي من أراد جلوسي

فالجسم منّي للجليس مؤانس * و حبيب قلبي لا يزال أنيسي

من تو را در قلب خويش هم‌سخن خود ساخته‌ام ، و جسمم را براى كسى كه همنشينى مرا خواسته ، حلال كرده‌ام .

پس جسم من مونس همنشين است و حبيب قلبم هميشه مونس من ( رابعه ) 217

و مسك حديثي في هواه لأهله * يضوع و في سمع الخليّين ضائع

مشك سخنان من در عشق او ، براى آشنايانش بوى خوش مىپراكند ، اما در گوش آنان كه از عشق او فارغند ، كلامى بيهوده است ( ابن فارض ) 12

تواضعت ذلّا و انخفاضا لعزّها * فشرّف قدري في هواها التّواضع

از براى عزّت و ارجمندى او ، حقيرانه و فروتنانه تواضع كردم . اين تواضع ، قدر و منزلت مرا در عشق او برترى بخشيد 82

أبرق بدا من جانب الغور لامع * أم ارتفعت عن وجه ليلى البراقع

آيا آذرخشى تابناك از جانب غور پيدا شد يا روپوش از چهرهء ليلى به كنارى رفت ؟ ( ابن فارض ) 238

هيهات دونك مانع و منيع

دريغا كه مانع و حجاب نزد خود توست ( تو خود حجاب خودى حافظ از ميان برخيز ) 86

و كيف ترى ليلى به عين ترى بها * سواها و ما طهّرتها بالمدامع

چگونه مىتوانى ليلى را با چشمى ببينى كه غير او را با آن چشم ديده‌اى و با اشك تطهيرش نكرده‌اى ؟

( يزيد بن معاوية ) 109