شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤١

4 . فهرست توضيحى اشعار عربى « 1 »

حيث اتّجهت و حيث كنت فشاهدي * يجلوك بين بواطني و ظواهري

هماره زيبايى تو در روز همنشين من است و سخن حسن تو در تاريكى ، قصّهء شبانهء من .

به هر كجا كه رو كنم و هرجا كه باشم ، شهود من ميان عوالم درونى و بيرونى من ، تو را جلوه مىدهد 257

يدني الحبيب و إن تناءت داره * طيف الملام لطرف سمعي السّاهر

فكأنّ عذلك عيس من أحببته * قدمت به و كأنّ سمعي ناظري

شبح ملامت ( ملامتگر ) حبيب را به چشم شب‌زنده‌دار گوش من نزديك مىسازد ، هر چند سراى او دور باشد .

سرزنش تو مرا ، گويى شتر كسى است كه دوستش مىدارم و او را با خود مىآورد ؛ آن‌چنان‌كه گويى گوش من چشم من است كه او را مىنگرد ( ابن فارض ) 21

بدت باحتجاب و اختفت بمظاهر

با رفتن در حجاب و ناپديد شدن آشكار شد و با مظاهر پنهان گشت 121 ، 276

كأس لها الحكم فمن أجل ذا * تعزل ليلا و تولّي نهار

جامى است كه فرمان فرمان اوست و از همين روست كه شب را كنار مىزند و روز را به جايش مىنشاند 116

ليس في الدّار غيرنا ديّار

در خانه ، جز ما كسى نيست 30 ، 222

رقّ الزّجاج و رقّت الخمر * و تشابها و تشاكل الأمر

فكأنمّا خمر و لا قدح * و كأنّما قدح و لا خمر

جام شفاف گشت و باده صافى شد ؛ مانند هم شدند و به شكل هم درآمدند .

گويى شراب هست و جام نيست ؛ و گويى جام هست و شراب نيست ( صاحب بن عبّاد ) 13 ، 263

دام تجلّيك فلا غيرة * و غيرة العاشق عين الغرور

پاينده باد تجلّى تو ! غيرتى در كار نيست ؛ غيرت عاشق عين غفلت و گمراهى است 72

دع التّصوّف و الزّهد الّذي اشتغلت * به جوارح أقوام من النّاس

و عج على دير داريّ فإنّ بها ال * رّهبان ما بين قسّيس و شمّاس

فاشرب معتّقة من كفّ كافرة * تسقيك خمرين من لحظ و من كاس