شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٩

4 . فهرست توضيحى اشعار عربى « 1 »

أحنّ إلى نجد و إن بعدت نجد * و أصبو إلى هند و إن قدم العهد

شوق نجد دارم ، اگر چه دور است ؛ و عشق هند ورزم ، اگرچه روزگار عاشقى ما كهن گشته است 209

ملكت خدودك أسودىّ ، فماؤها * في مقلتي و لهيبها بفؤادي

گونه‌هاى تو دو سياه [ چشم و قلب ] را مالك شد : آب گونه‌هايت در [ سواد ] چشم من است و شعلهء فروزانش در [ سويداى ] قلبم 53

مهما انثنى فأنا الطّعين بقامة * هيفاء ، تهزأ بالقنا الميّاد

و إذا رنا فأنا القتيل بمقلة * كحلاء أمضى من حدود حداد

هرگاه كه او خرامان رود ، من نيزه خوردهء قامت بلند باريك ميانى هستم كه خيزران لرزانى را به حركت در آورده است .

و هنگامى كه مرا بنگرد ، كشتهء چشمى سرمه كشيده هستم كه نگاهى برنده‌تر از لبه‌هاى شمشير دارد 192

ألا قل لسكّان وادي الحبيب * هنيئا لكم بالجنان الخلود

هان ! ساكنان وادى يار را بگو كه جاودانگى در بهشت بر شما گوارا باد ! ( محل سكونت معشوق همچون بهشت جاودان است ) 190

لا تقل دارها بشرقيّ نجد * كلّ نجد للعامريّة دار

و لها منزل على كلّ ماء * و على كلّ دمنة آثار

مگو كه سراى او در جانب شرقى نجد است ؛ كه همگى نجد براى ليلى عامرى سرايى است .

او را بر سر هر آبى منزلى است و بر بقاياى هر سرايى ، نشانه‌هايى 187

فبح باسم من تهوي و دعني من الكنى * فلا خير في اللّذّات من دونها ستر

آشكار كن نام كسى را كه دوستش دارى و مرا از قيد كنايه‌ها خلاص كن . در لذّاتى كه ستر و پوششى مقابل آنها باشد ، هيچ لذتى نيست ( ابو نواس ) 6

أنت الحياة و أنت السّمع و البصر

تو زندگى هستى و گوش هستى و چشم 275

ألا فاسقني خمرا و قل لي هي الخمر

به من شراب بنوشان و بگو كه شراب است ( پرده‌پوشى مكن ) . ( ابو نواس ) 171