شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٤

4 . فهرست توضيحى اشعار عربى « 1 »

أباحت دمي إذ باح قلبي بحبّها

هنگامى كه قلب من محبّت معشوق را آشكار كرد ، او خون مرا مباح دانست 198

ما ترى آ لرقّة و صفاء * هي في كأسها أم الكأس فيها

به علت زلالى و صافى به چشم نمىآيد و معلوم نمىشود كه باده در جام خويش است يا جام در باده ! 115

و تورّع من التّورّع فيها

از پرهيزكارى در عشق او پرهيز كن 72

[ ما كلّ معلوم يباح مصونه ] * و ما كلّ ما أملت عيون الظّبا يروى

هر آنچه آشكار شد [ تعرض به ] حريم او مباح نمىشود و هر چه را چشمان آهوان برخواند ، روايت نمىشود 64 ، 209

[ و نذيمهم و بهم عرفنا فضله ] * فبضدّها تتبيّن الأشياء

[ عيب آنها را برمىشماريم و به وسيلهء ايشان برترى او را مىشناسيم . ] موجودات با اضداد خود شناخته و آشكار مىشوند ( متنبى ) 152 ، 307

العين صادقة و السّمع كذّاب

چشم راستگوست و گوش دروغگو 60

عذّبوا فالعذاب في الحبّ عذب

شكنجه كنيد كه شكنجه ديدن در عشق شيرين و گواراست 65

ما في الهوى خطر يهاب و يرهب * إلّا ولي منه الأشدّ الأصعب

يحلو لدىّ مريره و يلذّ لي * مكروهه و عذابه يستعذب

خطرى ترسناك و بيم‌انگيز در عشق نيست ، مگر آنكه شديدتر و سخت‌تر از آن را من دارم .

[ بااين‌همه ] تلخى آن مرا شيرين آيد و ناخوشايندىاش لذتم بخشد و عذابش برايم گوارا باشد 174

بنت كرم زفت لكلّ كريم * ما على نفسه النّفيسة صعب

دختر رزى ( شرابى ) كه ارمغان مىآورد براى شخص بزرگوار و بخشنده آنچه را كه بر نفس نفيس او دشوار است 89